“ดูท่าเจ้าจะยังไม่สำนึก!”
ฮองเฮาแผ่รังสีอำมหิต ขอเพียงนางออกคำสั่ง พรุ่งนี้ข่าวการตายของพระชายาอวี้จะแพร่กระจายไปทั่วทั้งเมือง
ที่แท้นางก็ไม่ยอมให้ความร่วมมือ ถึงอย่างนั้นตัวนางเองก็ยังมีแผนอื่น นางจะใส่ร้ายป้ายสีพระสนมเต๋อเฟยให้ได้รับความผิดตายตกตามกันไป
“ฮองเฮาเหนียงเหนียง หม่อมฉันแนะนำว่าอย่าเพิ่งรีบร้อนตัดสินใจจะดีกว่าเพคะ พ่อของหม่อมฉันเป็นผู้นำทัพที่มีทหารอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาถึงสามแสนคน ตอนนี้กำลังต่อสู้อย่างเหน็ดเหนื่อยอยู่ที่เป่ยกวาน หากพระองค์ประหารหม่อมฉัน เกรงว่าท่านพ่อจะเสียใจจนมิเป็นอันทำอะไร หากไม่อาจเอาชนะสงครามได้และปล่อยศัตรูเข้ามาจะเกิดอะไรขึ้นหรือเพคะ”
คำพูดของหลินเมิ้งหยาทำให้ฮองเฮาได้สติ
หลินมู่จื่อเปรียบเสมือนเทพเซียนที่นำทัพออกรบจนได้รับชัยชนะอย่างมากมายเพื่อฮ่องเต้ ทว่าเขากลับรักและเอ็นดูหลินเมิ้งหยาเหลือเกิน
น้องสาวของนางเคยระบายความโกรธให้นางฟังหลายต่อหลายครั้ง
“ไม่มีทางเลือก เปิ่นกงคงต้องปิดข่าว รอจนกระทั่งแม่ทัพหลินกลับมา ค่อยบอกข่าวคราวของเจ้าแก่เขา”
หลินเมิ้งหยาส่ายหน้า รู้สึกได้ว่าฮองเฮาเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ
แม้แต่เรื่องต่ำทรามเช่นนี้ยังคิดออกมาได้
“ปิดข่าว? ฮองเฮาเหนียงเหนียง พ่อของหม่อมฉันเป็นจอมพลที่เหล่าข้าราชบริพารเคารพนับถือ อีกทั้งยังรั้งตำแหน่งเจิ้นหนานโหว เป็นแม่ทัพของทหารสามแสนกว่าคน ไม่เคยรบแพ้เลยแม้แต่ครั้งเดียว ฝีมือในการต่อสู้ล้ำเลิศ ดั
