อนแล้ว”
โบกมือแล้วไล่เจียงเฉิงออกจากตำหนักหยาเสวียน จิ่นเยว่และจิ้งเยว่ประคองข้าไปยังห้องบรรทมชั้นใน
“ท่านพี่ เหตุใดท่านจึงไม่แต่งงานกับหรูฉินเล่า? หรูฉินทั้งน่ารักและฉลาดเฉลียว ดีกว่าผู้หญิงใจดำอำมหิตคนนั้นเป็นร้อยเท่าพันเท่า!”
เจียงเฉิงกู่ร้องออกมาด้วยความไม่พอใจ แต่ถึงอย่างนั้นกลับไม่กล้าพูดจาเกินงาม
สายตาเฉยชาไร้ความรู้สึกตกลงบนร่างของเจียงเฉิง หลงเทียนอวี้อ้าปากเอ่ยเสียงเรียบ
“ต่อจากนี้ไป ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าเข้ามาไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้น ถ้ามิเช่นนั้น ข้าจะเป็นคนโยนเจ้าออกไปจากจวนแห่งนี้ด้วยตนเอง!”
น้ำเสียงเย็นชาเจือไว้ซึ่งความโหดเหี้ยม
เจียงเฉิงผู้กล้าหาญไม่กล้าแม้แต่จะสูดอากาศหายใจ
ตอนแรกคิดว่าท่านป้าจะช่วยพูดให้ท่านพี่แต่งงานกับหรูฉินได้ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะดวงซวยถึงเพียงนี้
เขาส่ายหน้า ทว่าเขากลับทำได้เพียงเดินคอตกตามพี่ชายตนเองไปและไม่กล้าส่งเสียงใดๆ ออกมา
