ึงวางยาพิษเพื่อทำลายใบหน้านั้น
คิดไม่ถึงเลยว่าหลังจากที่ใบหน้าของนังคนหยาบช้าได้รับการถอนพิษแล้วจะเหมือนกับนังคนหยาบช้าผู้เป็นแม่ไม่มีผิด!
นิ้วมือบีบเข้าหากันจนกลายเป็นกำปั้นอยู่ภายใต้แขนเสื้อกว้าง
นาง…ไม่มีวันยอมให้ใบหน้านี้เข้ามาแก่งแย่งอะไรของตัวเองไปอีกเด็ดขาด!
“คารวะท่านอ๋อง คารวะพระชายา ขอให้ท่านอ๋องและพระชายามีอายุยืนหมื่นๆ ปี”
แม้ไม่อยากจะยอมรับ ทว่าสุดท้ายแล้วซ่างกวนฉิงและหลินเมิ้งหวู่ก็ยังต้องถวายคำนับแก่หลงเทียนอวี้และหลินเมิ้งหยา
“เป็นครอบครัวเดียวกันแท้ๆ ท่านแม่และน้องไม่ต้องมากพิธี รีบลุกขึ้นเถิด”
รอจนเข่าถึงพื้นจึงจะเอ่ยออกมา ดูท่าแล้วหลินเมิ้งหยาคงจะไม่ได้จริงใจเท่าไรนัก
“ขอบพระทัยเพคะท่านอ๋อง ขอบพระทัยเพคะพระชายา”
หลินเมิ้งหวู่ยืนอยู่ด้านหน้าสุด ดวงตาทั้งสองข้างจับจ้องมองทางหลงเทียนอวี้ผู้แสนสง่างามด้วยความหลงใหล
หลงเทียนอวี้แต่งกายด้วยชุดสีดำดั่งนิล รูปร่างกำยำสูงชะลูด ใบหน้าคมเข้มประดุจใบมีด โดยเฉพาะดวงตาคมกริบคู่นั้นที่แม้จะดูเย็นชา ทว่ากลับทำให้คนมองอดไม่ได้ที่จะลุ่มหลง
อยากเห็นดวงตาสงบนิ่งคู่นี้ยามมีเปลวไฟลุกโชนเหลือเกิน หากถึงครานั้นดวงตาคู่นี้จะโชติช่วงน่าลุ่มหลงขนาดไหนกันนะ
แต่ทั้งหมดนั้นจะต้องเป็นของหลินเมิ้งหวู่คนนี้!
“ท่านพี่ แม้ท่านพี่จะออกเรือนไปเพียงสองวัน แต่ข้าคิดถึงท่านพี่เหลือเกิน!”
**********************1 ผลซิ่งคือผลเอพริคอต
*********************
