นิดนี้ไร้กลิ่น ดังนั้นจึงปรับเปลี่ยนตัวยา ดังนั้นความรุนแรงจึงเปลี่ยนแปลงไปเช่นกัน เพราะเหตุนี้ยาพิษชนิดนี้จึงทำการถอนพิษได้ไม่ยาก” หลินเมิ้งหยาซึ่งเป็นคนใจกว้างใช้ทัศนคติในตอนที่เรียนจบมหาวิทยาลัยมาตอบข้อสงสัย
อาจารย์เคยพูดเอาไว้ว่าหากต้องการจะเป็นหมอที่มีคุณสมบัติครบถ้วน อย่างน้อยจะต้องมีลักษณะท่าทางของความเป็นหมอก่อน
มีเพียงการแสดงทัศนคติที่เป็นมืออาชีพที่สุดเท่านั้น คนไข้จึงจะเชื่อใจหมอ
หากลองคิดทบทวนดูแล้ว ถ้าแม้แต่หมอยังไม่มีความเชื่อมั่นในตนเอง ถ้าอย่างนั้นคนไข้จะเชื่อมั่นในตัวหมอได้อย่างไรว่าจะสามารถรักษาพวกเขาให้หายได้
“โอ้? เจ้าฉลาดหลักแหลมใช้ได้เลยนี่ แต่ถึงอย่างนั้นข้าก็ยังอยากรู้อยู่ดีว่าเจ้ามีวิธีการถอนพิษเช่นไร” หลงเทียนอวี้จ้องมองหลินเมิ้งหยาด้วยท่าทางที่เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม ภายใต้แสงเทียนนั้น ลูกตาสีดำกำลังสั่นระริก
เมื่อได้พุทราเหล่านั้นมา เขาส่งมอบพุทราสองสามผลให้กับหมอคนสนิท แต่คิดไม่ถึงเลยว่าแม้แต่เจ้าบ้ายาที่หลงใหลกับการค้นคว้ายาเป็นชีวิตจิตใจคนนั้นจะหาวิธีการถอนพิษไม่เจอ
หลงเทียนอวี้ยังคงมีคำถามค้างคาใจกับยาพิษชนิดนี้
ก่อนอื่นคือเจ้าคนบ้ายาคนนั้นได้ลิ้มลองยาพิษนานาชนิดมาตั้งแต่ครั้งยังเป็นเด็ก อีกทั้งยังได้อ่านตำรามาทั้งหมดแล้ว หากเป็นเพียงยาพิษธรรมดา เจ้าคนบ้ายาคนนั้นไม่มีวันเหลียวมอง อีกทั้งยังสามารถบอกวิธีถอนพิษยาได้อย่างง่ายดาย
ทว่าตอนนี้แม้แต่เจ้าบ้า
