ังจะตายแทน
หลินเมิ้งหยาสะบัดมือทิ้งด้วยท่าทางรังเกียจก่อนที่จะใช้สายตาลอบมองผู้ที่ร้องขัดคนนั้น
แม้จะได้เห็นเพียงชายเสื้อสีแดงสดแต่นางกลับมั่นใจได้เลยว่าชายผู้นี้คือท่านอ๋องอวี้ที่ตนเองกำลังจะเข้าพิธีอภิเษกสมรสด้วย
เพียงแค่…เสียงนี้ช่างเย็นชาเสียยิ่งกระไร!
แม่สื่อรีบสะบัดตัวออกจากสิ่งเหนี่ยวรั้งแล้วตะเกียกตะกายเข้าไปคุกเข่าต่อหน้าหลงเทียนอวี้
“ท่านอ๋องอวี้ได้โปรดไว้ชีวิตหม่อมฉันด้วย!หม่อมฉันแก่แล้วสายตาจึงเลอะเลือนมองได้ไม่ชัดเจนท่านอ๋องอวี้ได้โปรดไว้ชีวิตหม่อมฉันด้วยเถิด…”
ชั่วยามนี้มีเพียงเสียงอ้อนวอนร้องขอชีวิตของแม่สื่อเท่านั้น
หลินเมิ้งหยาแค่นหัวเราะเสียงเย็นแม่สื่อคนนี้ไม่ใช่คนโง่นางรู้ว่าหากกล่าวอ้างถึงหลินเมิ้งหวู่สิ่งที่จะตามมาก็คือความตายเพียงเท่านั้นดังนั้นนางจึงร้องขอความเมตตาในฐานะคนชราเพียงแต่…ไม่รู้เลยว่าท่านอ๋องอวี้จะคิดเห็นประการใด?
“ลากตัวไปประหาร!”
หลงเทียนเฮ่าออกคำสั่งเสียงเย็นราวกับว่าเขากำลังฉุดกระชากวิญญาณของคนเป็นลงสู่ห้วงประตูแห่งนรก
เห็นได้อย่างชัดเจนว่าแม่สื่อนางนี้ไม่พูดความจริงออกมาตัวเขาเองไม่อยากเข้าไปพัวพันกับการต่อสู้ไร้สาระแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่มีทางยอมให้ใครมาเล่นกลอะไรต่อหน้าเขาได้!
อยู่ๆร่างของหลินเมิ้งหยาก็สั่นเทิ้มท่านอ๋องอวี้คนนี้…โหดเหี้ยมมากจริงๆ!
แต่ว่า…เขาไม่คิดจะถามหาเอาความจริงจนถึงที่สุดอย่างนั้นหรือ?จะไม่ถามเลยอย่างนั้นหรือว่าทำไมแม่
