“ความดันปกติ!”
“หัวใจปกติ!”
“ร่างกายพร้อมที่จะทำการทดลอง เริ่มปฏิบัติการได้”
บนแท่นอันแสนเย็นเฉียบ ร่างกายของซูชิงเกอสวมใส่ชุดคนไข้สีเขียวเข้มและนอนนิ่งไม่ไหวติงบนเครื่องทดลอง
บนใบหน้าเรียวเล็กนั้นมิได้ทำการแต่งเสริมเติมแป้งแต่อย่างใด สายตาของเธอสะท้อนให้เห็นถึงอาการสงบนิ่งเสียยิ่งกว่าบุคคลใดในที่นี่
“ชิงเกอ เธอคิดดีแล้วจริงๆ ใช่มั้ย?” ผอ.โรงพยาบาลที่อยู่ในวัยเกินห้าสิบเอ่ยถาม แม้แต่ไหนแต่ไรมาใบหน้าของเขามักจะแสดงออกให้เห็นถึงความเคร่งขรึมอยู่เสมอ ทว่าในสถานการณ์เช่นนี้เขากลับอดไม่ได้ที่จะเผยให้เห็นถึงห้วงอารมณ์ที่ไม่อาจทำใจได้ออกมา
ในดวงตาของเขาตอนนี้กำลังสะท้อนภาพหนูทดลองซึ่งกำลังนอนนิ่งอยู่ ทว่าในหัวใจของเขานั้น เด็กคนนี้คือหนึ่งในนักเรียนที่ยอดเยี่ยมที่สุดในชีวิตของเขา
“ฉันคิดดีแล้วค่ะอาจารย์ นอกจากฉันแล้วก็มีเพียงคุณที่รู้จักขั้นตอนในการทดลองดีที่สุด อีกอย่าง…ภรรยาของอาจารย์อายุมากแล้ว หลางหลางเองก็ยังเด็ก” ซูชิงเกอส่งเสียงนุ่มนวลเพื่อปลอบโยนอาจารย์ของเธอ ดวงตาของเธอมิวายหันไปกวาดสายตามองหน้าเหล่าพี่น้องเพื่อนพ้อง ก่อนที่เธอจะเบนสายตากลับมา
นอกจากเธอแล้ว ยังจะมีใครโง่เอาตัวเองมาเป็นหนูทดลองในการทดลองที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในหน้าประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติกันล่ะ?
“ผอ.คะ ตอนนี้เหลือเวลาอีกสามนาทีในการทำความร้อนของอุปกรณ์ ขอให้ทุกท่านออกห่างจากมนุษย์ทดลองแล้วรีบออกจากเขตการทดลองนี้ด้ว
