ช้ไม้คทาชี้ใส่วาฬโดยพลัน
แสงทองแฝงด้วยพลังที่น่ากลัวอย่างยิ่งเส้นหนึ่งแหวกอากาศแล้วพุ่งใส่ดวงตาของวาฬ
ครั้งนี้เสียงคำรามสะเทือนฟ้าดังขึ้น มิติทั้งผืนของฟ้าดินเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
สัตว์มิติตัวนี้โมโหแล้วจริงๆ ชั่วขณะที่ร่างกายโอนเอนก็มีท่าทีว่าอยากจะขยับตัวแล้ว
หญิงสาวที่มีเท้าขาวผ่องกำลังย่ำอยู่เหนือภาพบงกช หายตัวมาอยู่ตรงหน้าร่างเหล่านั้น ก่อนจะสะบัดใบบัวในมือ ไอน้ำสีชมพูแผ่กระจายไปหลายร้อยลี้ ปกคลุมศีรษะของสัตว์มิติ พลังมายาบางอย่างทำงานแล้ว
จากนั้นนางกับอีกสามคนที่เหลือก็ถอยหลังอย่างรวดเร็ว
“จิ๊ๆ ๆ…ท่าทางพวกเขาจะล่อสัตว์มิติไปแล้ว แต่…พวกเขาประเมินความสามารถของสัตว์มิติต่ำเกินไปแล้ว พลังระดับนี้ยังห่างชั้นอีกไกล” เซียวเจ๋อส่ายหน้ารัวๆ อยู่อีกทาง วางท่าเหมือนคนแก่
อันหลินกลับไม่มีอารมณ์มาวิจารณ์อยู่อย่างนั้น
ภิกษุสองรูปนั้นแค่มองก็รู้แล้วว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ของเมืองพุทธแห่งแดนสุขาวดีตะวันตก ส่วนคนที่ถูกหมอกดำปกคลุมกับเซียนหญิงถือดอกบัวคนนั้นนั่นมันเทพท่องราตรีกับเหอเซียนกูจากสรวงสวรรค์นี่นา!
ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ เขาจะเป็นกลุ่มจีนมุงคอยดูอยู่เงียบๆ ไม่ได้ ต้องลงช่วยพวกเขา!
