อันหลินเพิ่งเคยเห็นผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองที่มีลักษณะแบบนี้เป็นครั้งแรก จึงตกใจอย่างที่สุด
“หญิงงามตัวใหญ่ขนาดนี้จะได้ผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองกี่ก้อนกันนะ…” เขาพึมพำ
“ไม่มากๆ แค่ยี่สิบสามก้อน” เซียวเจ๋อโบกมือปัดๆ แต่กลับพูดอย่างกระหยิ่มใจ
อันหลินก็มองเซียวเจ๋อด้วยความแปลกใจแวบหนึ่ง “รู้แม่นยำขนาดนี้ เจ้าเป็นคนทำหรือ”
“ใช่แล้ว แก่นแท้ของผลึกต้นกำเนิดดินแดนเป็นวัสดุตั้งต้นของมิติเสถียรภาพกับวัตถุแรกกำเนิด ในเมื่อเป็นวัตถุ เช่นนั้นจึงมีความเป็นไปได้จะเปลี่ยนแปลงรูปร่าง พวกเจ้าคิดว่านารีมังกรของข้าเป็นอย่างไรบ้าง” เซียวเจ๋อลูบหญิงงามสีทองพลางถามอย่างเริงร่า
นารีมังกร…อันหลินมองฟ้าอย่างเศร้าสลด
คนที่เหลือก็ยิ้มเจื่อนเช่นกัน ไม่กล้าดูถูกความชอบนี้ของเซียวเจ๋อ
“ผู้อาวุโส ท่านชอบหรือไม่” เซียวเจ๋อถามด้วยแววตาเป็นประกาย
อันหลินกวาดสายตามองรอบข้างแล้วพบว่าไม่มีผลึกต้นกำเนิดดินแดนอื่นๆ เหลือแค่ ‘นารีมังกร’ แล้ว คิดว่าคลื่นสัมผัสที่มีอาว่าก่อนหน้านี้คงจะมาจากหญิงงามนี่ละมั้ง
เขาพยักหน้าอย่างไม่ลังเล “ชอบ!”
“เช่นนั้นข้าจะมอบนางให้ท่าน!” เซียวเจ๋ออุ้มหญิงงามผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองไปตรงหน้าอันหลินอย่างไม่เกรงใจ
