ก็พุ่งขึ้นฟ้าอีกครั้งแล้วหัวเราะร่ากับมังกรดำ “เจ้าดำ การโจมตีของเจ้าไม่ระคายเคืองเลยสักนิด ออกแรงหน่อยได้ไหม”
พวกโคโค่สตีฟที่รีบรุดมาช่วยเหลือต่างก็ตกใจเมื่อเห็นท่าทางของอันหลิน มังกรดำงุนงงยิ่งกว่า “ทำไมเป็นแบบนี้…”
กรรซ์
จู่ๆ มันก็พ่นลมหายใจแห่งมังกรใส่อันหลิน เปลวเพลิงสีดำแผดเผามิติ วาดเส้นโคจรเปลวไฟสีดำที่ไม่เห็นปลายทางบนท้องนภา
อันหลินไม่หลบไม่หลีก ยืนเท้าเอวอยู่บนก้อนอิฐ
ร่างกายเขาถูกเปลวเพลิงที่น่ากลัวโจมตีจนถอยหลังไปร่วมพันเมตร แต่ยังคงยืนตระหง่านอย่างสุขกายสบายดี
“ถุย! เจ้าพ่นน้ำลายหรือเปลวไฟกันน่ะ ไม่ร้อนเลยสักนิด!” อันหลินทำหน้าดูแคลน
มังกรดำ “…”
บัดนี้เซียวเจ๋องงงวย ทำไมการป้องกันของมนุษย์คนนี้เหนือกว่ามันเสียอีก...
“ยืนบื้ออยู่ตรงนั้นทำไม ฉวยโอกาสเอาชีวิตมันตอนนี้มันอ่อนแอสิ!”
อันหลินตะโกนใส่พวกโคโค่สตีฟที่อึ้งงัน
เขาชิงพรสวรรค์ที่ขวางกันพลังทุกสรรพสิ่งของมังกรดำไป เวลาของพรสวรรค์นั่นมีจำกัดเพียงสิบนาที… จะให้มังกรดำรู้เรื่องเวลาไม่ได้ ตอนนี้ทำได้เพียงภาวนาให้กองทัพของเขาเอาชนะมังกรดำได้ในสิบนาที
พวกโคโค่สตีฟถึงได้ตื่นจากภวังค์ของความตะลึงที่เกิดจากอันหลินแล้วปิดล้อ
