แอ๊ร๊นนน!
ในขณะนั้นเอง เสียงคำรามของมังกรอันทรงพลังดังก้องไปทั่วฟ้า
จิตวิญญาณมังกรยาวนับพันจั้งที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ ลืมตากลมโตอาบแสงโลหิตขึ้นมา สายตาเยียบเย็นจับจ้องเฉินเจิ้น
ครืนนน!
มังกรอสูรตวัดกรงเล็บออกมาทันที ทำลายวิชาฝ่ามือปราณของเฉินเจิ้นจนสลายสิ้น
“เจ้ากล้าดีนัก! กล้าบุกรุกพื้นที่ฝึกตนของนายข้า เช่นนี้ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือ?”
จิตวิญญาณมังกรจ้องเฉินเจิ้น กล่าวเสียงเย็นยะเยือก
“ก็แค่จิตวิญญาณมังกรไร้กาย เจ้ากล้าขวางข้าหรือ? หากไม่อยากดับสูญ จงถอยไปเสีย! มิเช่นนั้นข้าจะสังหารเจ้าทิ้งทั้งจิตและวิญญาณ!”
เฉินเจิ้นแค่นเสียงเยาะเย้ย
จิตวิญญาณมังกรยาวนับพันจั้งแม้จะแผ่กลิ่นอายอันน่าเกรงขาม แต่กลับไม่ทำให้เขาหวาดหวั่นแม้แต่น้อย
“หาเรื่องตาย!”
มังกรดำเดือดดาล ไม่คิดว่ามนุษย์เพียงขอบเขตราชายุทธ์จะกล้าลบหลู่ตนถึงเพียงนี้ สมควรตาย!
แอ๊ร๊นนน!
เสียงคำรามดังกึกก้องแปรเปลี่ยนเป็นคลื่นเสียงไร้รูปแผ่คลุมร่างเฉินเจิ้นในพริบตา
“ฆ่า!”
แววตาเฉินเจิ้นวูบไหวไปด้วยเจตนาฆ่าฟัน เขาทะยานขึ้นกลางอากาศ มีดจันทร์เสี้ยวที่ครอบคลุมด้วยเจตนาฆ่านับไม่ถ้วน ฟันออกเป็นลำแสงพุ่งใส่มังกร
เสียงคำรามของมังกรอสูรทำเอาพวกจื่อเฉินและชายชุ
