ั้งเหมือน นกัน”
“และกฎเกณฑ์ของดินแดนและมรรคาสรรพสิ่งแห่งนั้นจะก่อตัวเป็นหัวใจแห่งดินแดน เศษหัวใจแห่งดินแดนก็คือวัตถุที่แทรกซึมไปในกฎเกณฑ์และมรรคาของสรรพสิ่ง สามารถพูดได้ว่าเศษหัวใจแห่ง ดินแดนทุกชิ้นประเมินค่าไม่ได้ ไม่ว่าจะส่วนสำคัญในการสร้างดินแดน หรือหวนสู่ความว่างเปล่าบรรลุระดับรวมมรรคาก็ล้วนแต่มีความสำคัญอย่างยิ่งยวด…”
อันหลินได้ฟังก็รู้สึกว่าวิเศษไปเลย!
ของสิ่งนี้แค่ฟังก็คุ้มค่ามากแล้ว!
แต่ทำไมจักรพรรดิจื่อเวยไม่เอ่ยถึงเจ้านี่ล่ะ
อ้อ…จริงสิ มันจะมีเฉพาะเขตดารามายา เหล่าเซียนสวรรค์ระดับหวนสู่ความว่างเปล่าน่าจะรู้ นักพรตแปลงจิตรู้ไปก็ไม่มีประโยชน์ เลยไม่ได้พูดล่ะมั้ง
อันหลินครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า “เศษหัวใจแห่งดินแดนหนึ่งชิ้น มอบเลือดให้สามสิบหยด!”
โคโค่สตีฟกับไมรอนได้ฟังก็เผยอาการดีใจ
“นายท่าน เราไปกันเถอะ! ไปหาเศษหัวใจแห่งดินแดนกันเถอะ!” โคโค่สตีฟพูดอย่างฮึกเหิม
“ไม่! ภารกิจหลักคือผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทอง!” อันหลินพูดอย่างจริงจังมาก
“ก็จริง เศษหัวใจแห่งดินแดนเกินอาจเอื้อม พวกเราปล่อยไปตามยถากรรม นายท่านช่างมีสติเสียจริง” ไมรอนชมด้วยรอยยิ้ม
อันหลินถอนหายใจไม่หยุด ลูกรักสำคัญที่สุด เขาจ
