านุภาพที่อันหลินสำแดงก่อนหน้านี้ ทำให้ไม่กล้าลงมือรบกับเขาซึ่งๆ หน้า
ผิวขาวผุดผ่องของอสูรหยกร่างคนทั้งสามที่ถูกลูกหิมะระเบิดจนกระเด็นเกิดรอยร้าวหลายทาง ทว่าพลังกลับไม่ลดน้อยลงเลย เมื่อเห็นอันหลินชิงผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองไปก็ตามล่าอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง
“พวกเจ้ายังยืนบื้ออยู่ทำไม รีบเข้ามาช่วยสิ!” อันหลินส่งกระแสจิตคำรามอย่างโกรธกริ้ว
โคโค่สตีฟกับไมรอนตื่นจากภวังค์ความตะลึงแล้วมองอันหลินด้วยความงุนงง
“นายท่าน ท่านแข็งแกร่งปานนี้ยังต้องการให้ช่วยอีกหรือ” โคโค่สตีฟพูดอย่างไม่เข้าใจ
ภาพที่อันหลินใช้หัตถ์เหมันต์คลุมแดนดินโจมตีอสูรหยกร่างคนสามตนจนกระเด็นก่อนหน้านี้ยังอยู่ในสมองของพวกเขาไม่เลือนหาย
ช่างเป็นหัตถ์ที่ยิ่งใหญ่เหลือเกิน…
นายท่านต่อกรกับอสูรหยกเป็นเรื่องที่ง่ายดาย ทำไมต้องให้พวกเขาลงมืออีกเล่า
“ความยิ่งใหญ่ของข้ามีเวลาจำกัดนะ! พลังนั่นไม่เป็นที่ยอมรับของฟ้าดิน ใช้เป็นเวลานานไม่ได้ พวกเจ้ารีบมาช่วยข้าเร็ว!” อันหลินรีบชี้แจงอย่างร้อนรน
ไม่เป็นที่ยอมรับของฟ้าดินงั้นหรือ ล้ำเลิศนัก! อหังการนัก!
โคโค่สตีฟกับไมรอนต่างก็ตาลุกวาว นายท่านของพวกเขาสุดยอดถึงขั้นนั้นแล้วหรือ ถึงว่าต้องจงใจยับยั้
