ป็นสมบัติชิ้นใหญ่มากเท่าใดก็ยิ่งอันตรายมากเท่านั้น หินหยกรูปมนุษย์ทั้งห้าต้องรับมือได้ยากแน่นอน ขอข้าตรวจดูความสามารถก่อนค่อยว่ากัน น…”
พูดจบเขาก็ปล่อยวิญญาณนักพรบสิบหมื่นให้พุ่งไปหาผลึกต้นกำเนิดดินแดนเหล่านั้น!
หึๆ ๆ…เลือดศักดิ์สิทธิ์ยี่สิบเอ็นมิลลิลิตรเป็นของข้า!
“ไมรอน! เจ้าหน้าไม่อาย!” โคโค่สตีฟพบว่าทิศทางที่วิญญาณนักรบเหาะไปไม่ใช่ผลึกหินรูปมนุษย์กลางอากาศ แต่เป็นผลึกต้นกำเนิดดินแดนบนพื้น จึงอดระเบิดโทสะไม่ได้
แต่ในตอนนั้นเอง ลำแสงสีทองเส้นหนึ่งก็พุ่งลงมาจากฟ้า
ตูม
อสูรหยกร่างคนสีขาวตนหนึ่งกระแทกกับพื้นทันใด คลื่นโจมตีสีทองแผ่กระจายร่วมพันเมตร พสุธาเริ่มแตกทลายแหลกสลาย ขณะเดียวกันวิญญาณนักรบสิบหมื่นก็กระเด็นออกไปจนหมดสิ้น
“แข็งแกร่งมาก!” อันหลินสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลในร่างของอสูรหยกร่างคน เห็นได้ชัดว่าทัดเทียบระดับหวนสู่ความว่างเปล่าแล้ว!
“ฮึ่ย! แข็งแกร่งอะไรกัน เสี่ยวไม่อ่อนแอเกินไปต่างหาก!” โคโค่สตีฟโมโหเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ตอนนี้เมื่อเห็นวิญญาณนักรบของอันหลินลอยล่องก็อดแสยะยิ้มไม่ได้ จึงเป็นฝ่ายพุ่งไปหา าอสูรหยกร่างคนเอง
“เจ้าเรียกเสี่ยวไม่ได้ที่ไหน!” ไมรอนได้ฟังก็ไม่สบอารมณ์ข
