ผู้ยิ่งใหญ่หวนสู่ความว่างเปล่าทั้งสามที่อยู่รอบๆ ภูเขา เมื่อเข้าใกล้ย่อมไม่รอดพ้นการสำรวจ
อันหลินกับโคโค่สตีฟก็ไม่คิดจะอำพรางกายอีก เหาะไปยังบริเวณที่ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามอยู่ทันที
“เจ้าสำนักโคโค่สตีฟ เหอะๆ บังเอิญนัก ไม่คิดเลยว่าจะพบเจ้าที่นี่!” เมื่อชายผมทองเห็นโคโค่สตีฟแล้วชะงักไปครู่หนึ่งก่อน จากนั้นใบหน้าก็มีความดีอกดีใจ
ตานี้เขาชนะ!
“ใช่ ข้ามาแล้ว ไมรอน ตอนนี้สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง” โคโค่สตีฟพูดยิ้มๆ
ผู้ยิ่งใหญ่หวนสู่ความว่างเปล่าอีกสองตนต่างก็หน้าถอดสี ตอนนี้มีผีดูดเลือดโผล่มาถึงสองตน สมดุลของความสามารถเกิดการเบี่ยงเบนทันใด มันสร้างความกดดันให้พวกเขาไม่น้อยเลย
มารของทะเลตะวันตกกับเผ่ามังกรทะเลบูรพาเป็นอิทธิพลที่เป็นปรปักษ์กันเสมอมา บางทีอาจมีคนถามว่าทำไมอิทธิพลที่อยู่กันคนละฟากของดินแดนกลายเป็นศัตรูกันได้อย่างไร มันต้องเท้าค ความไปถึงตอนที่ผ่านกู่เบิกฟ้าแยกแดนดิน...
สรุปก็คือชายเผ่ามังกรกับมารฉลามไม่มีทางร่วมมือกันแน่ พอเป็นเช่นนี้ ผีดูดเลือดสองคนในที่นี้จึงกลายเป็นปัญหาใหญ่ของพวกมัน
“เอ๊ะ มีมนุษย์กับอสูรวิญญาณเหมันต์ด้วยหรือ แถมยังเป็นระดับแปลงจิตด้วย น่าแปลกๆ…” ใบหน้าของเผ่ามังกรปร
