ฟันหักหรอกมั้ง…พุดอีกนัยหนึ่ง ทั้ งๆ ที่เห็นท่าทางแข็งเปีกของต๋าอีกับต๋าเอ้อร์ก็รู้แล้วว่าไม่อร่อย แต่ก็ยังกัดไปได้ จะดูดน้ำมันหรือไง
สมองของผู้ยิ่งใหญ่ตนนี้มีปัญหาหรือเปล่า
ดูดพลังชีวิต...โลงศพ…ด้อยความสามารถ…ไม่ได้สติ…
อันหลินเชื่อมโยงข้อมูลเหล่านี้ ก็พอจะจินตนาการความเป็นไปของเรื่องราวได้คร่าวๆ แล้ว
บางทีอาจเป็นเพราะผู้ยิ่งใหญ่ตนนี้ได้รับบาดเจ็บสาหัส ถึงได้นอนรักษาตัวในโลง และวิธีรักษาก็คือการดูดพลังชีวิตของทุ่งหญ้าสีม่วง
อืม! ต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ!
ดวงตาของอันหลินเป็นประกายขึ้นมา มองโลงหยกสีแดงใบนั้นด้วยนัยน์ตาที่วาวโรจน์
การต่อกรกับศัตรูควรฉวยโอกาสตอนเขาป่วย เอาชีวิตเขานั่นเอง
ศัตรูที่กัดต๋าอีกับต๋าเอ้อร์ไม่ได้ด้วยซ้ำจะมีอะไรน่ากลัวกัน อีกอย่างเราเป็นเจ้าแห่งพิษด้วย เป็นกาลกิณีของผีดูดเลือด! อันหลินคิดว่าหนนี้ชนะแน่
ต๋าอีกับต๋าเอ้อร์ยกฝาโลงต่อไป แต่ต่อให้พวกมันจะออกแรงอย่างไรก็ขยับฝาโลงไม่ได้เลย
จากนั้นพวกมันก็ใช้ดาบแสงไอออน ระเบิดแสง ไฟมังกรอนธการและวิธีการต่างๆ โจมตีโลงศพ แต่โลงใบนี้ก็เหมือนแนวกำแพงที่แข็งแรงทนทานยิ่งยวด ไม่ว่าจะโจมตีอย่างไรก็ไม่เสียหายเลย
อันหลินแสยะยิ้ม “หลบ
