งชัดเจนว่าภูเขาลูกนี้มีความพิเศษ พวกเขาจะทิ้งโอกาสหลบหนีภัยพิบัตินี้ไปได้อย่างไรกัน
ในเวลานี้จู่ๆ แสงเปล่งประกายระยิบระยับที่ส่องสว่างของภูเขาลูกยักษ์ลูกนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นบางครั้งก็สว่างวาบชัดเจน บางครั้งแสงสว่างก็ริบหรี่ลง ราวกับเป็นภาพมายา
เมื่อหลิวฉู่ฉู่เห็นเช่นนั้นหยาดน้ำตาก็ไหลรินออกมา
โธ่เอ้ย อุตส่าห์ใจอยู่ตั้งนานคิดว่าจะรอดแล้ว ผลคือแสงที่เห็นเป็นแค่ภาพลวงตา?! จิตหลอนกันไปเอง?!
อันหลินไม่ยอมถอดใจ มุ่งตรงไปยังภูเขาลูกยักษ์ที่บางครั้งก็สว่างวาบชัดเจน และบางครั้งแสงสว่างก็ริบหรี่ลงลูกนั้น
เมื่อเขาเห็นภูเขาสูงลูกยักษ์ที่กลับหัวอยู่กลางท้องฟ้า เป็นภูเขาสูงที่มีขนาดใหญ่มหึมาเกินหาสิ่งใดเปรียบ เขาก็พุ่งตรงเข้าไปอย่างรวดเร็ว
ครืด!
พลังอันน่าสะพรึงกลัวปกคลุมไปทั่วกาย เขาสัมผัสได้ถึงระลอกคลื่นในอากาศรอบตัวเขา และในทันทีหลังจากนั้นห้วงมิติที่น่าสะพรึงขั้นสุดกลัวก็ฉีกขาด ความเปลี่ยนแปลงบังเกิดขึ้น ตามมาติดๆ ด้วยความรู้สึกหน้ามืดตาลายเวียนศีรษะ
ทีน่ากับเสวี่ยจ่านเทียนจับอันหลินไว้แน่ กรีดร้องเสียงแหลมสูง จากนั้นก็หมดสติไป
เมื่อหลิวฉู่ฉู่ หงโต้ว หลิงอิง เสวี่ยเหมิงเหมิงเห็นเช่นนั้น ต่างก็มุ่งตรงไปย
