หลิวฉู่ฉู่กับคนอื่นๆ ต่างเปล่งประกาย ทุกคนไม่พร่ำทำเพลงใดๆ วิ่งตรงไปยังบริเวณซากปรักหักพังของเสาหินทันที
ครืน ครืน ครืน ครืนน...
เคลื่อนย้ายซากไม้ ซากปรักหักพัง ขุดรื้อ…
ไม่นานกล่องที่ดูปราณีตกล่องหนึ่งก็ปรากฏสูสายตาของทุกคนจริงๆ
อันหลินเปิดกล่อง สุดยอดไปเลย! กลิ่นหอมหวนของยาวิเศษตลบอบอวลไปทั่วทั้งสี่ทิศ ถึงขั้นที่พลังของยาวิเศษก่อตัวเป็นเกรียวคลื่นซัดสาดแผ่กระจายออกไปไกลนับร้อยเมตร ยาวิเศษที่ร้อ อนแรงทะลุฟ้าทำให้ทุกคนต่างเกิดความอึกเหิมขึ้นเล็กน้อย
“ข้าออกแรงมากที่สุด ถ้าข้าขอสองเม็ดคงไม่มากเกินไปหรอกมั้ง” อันหลินเลียปากตนเองแล้วเอ่ยถาม
ทุกคนไม่มีความเห็นแย้ง ดังนั้นอันหลินจึงได้ยาสุริยันพ่ายไปสามเม็ด
หงโต้วถือยาสุริยันพ่ายขึ้นหนึ่งเม็ด สีหน้าระคนไปด้วยความรู้สึกละอายใจเล็กน้อย เพราะถึงอย่างไรตนก็แค่วิ่งตามมาเฉยๆ เลยรู้สึกละอายใจที่จะได้มา
หลิวฉู่ฉู่รู้สึกว่าใต้ดินยังมีสิ่งของอื่นๆ อีก ก็เลยขุดค้นหาต่ออีกสักพักหนึ่ง สุดท้ายถูกอันหลินดึงตัวออกไป จึงยอมหยุดขุดด้วยความอาลัยอาวรณ์
ทุกสรรพสิ่งในรัศมีไม่เกินหนึ่งพันจั้งของเขตหลบภัยกลายเป็นพื้นดินสีขาว แม้แต่ปีศาจโครงกระดูกต่างก็ถูกอันหลินกับพวกจ
