หิมะหุบสวรรค์กันเถอะ!”
ณ ภูเขาหิมะหุบสวรรค์
พื้นที่แห่งนี้ถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งหิมะกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา
เมื่อแสงอาทิตย์สาดส่องลงมายังพื้นที่แห่งนี้ก็จะกระจายแสงเป็นแสงสีน้ำเงิน อุณหภูมิหนาวเหน็บเข้ากระดูก ไม่มีไออุ่นแม้แต่นิด
เบื้องบนท้องฟ้ามีรอยแตกสีดำขนาดใหญ่ เป็นรอยแยกทอดตัวยาวเหยียดอยู่กลางท้องฟ้า ราวกับรอยแผลเป็นบนท้องนภา สีดำมืดมิดล้ำลึก เต็มไปด้วยรสชาติของแห่งความอ้างว้างและความตายที่แฝงไว ว้ด้วยความงดงาม
รอยแยกที่อยู่ด้านล่าง มีภูเขาสูงหมื่นจั้งตั้งตระหง่านระหว่างพื้นดินกับท้องฟ้า ยอดเขาสูงราวกับถูกกลืนอยู่กลางรอยแยกนั้น
ผลึกน้ำแข็งขนาดใหญ่มหึมาบนยอดเขาสูง ในผลึกน้ำแข็งขนาดใหญ่นั้นมีใบหน้าของสตรีที่งดงามระคนเยือกเย็นอ้างว้าง นั่งหลับตาในท่าขัดสมาธิ กระตุ้นพลังแห่งความเงียบงันอ้างว้างในรอยแ แยกที่ทอดตัวยาวเหยียดอยู่กลางท้องฟ้า
สาวหิมะผู้ทรงพลังทั้งหก ผู้เฝ้ารักษาผลึกน้ำแข็ง ณ สถานที่แห่งนี้ กวาดสายตาเฝ้าระวังไปทั่วทั่งสี่ทิศ
“เจ้าแห่งวังฉี ซ่างกวนอี้ดูดซับพลังได้เร็วกว่าที่เราคาดคิดไว้มาก วัดจากความเร็วระดับนี้ อย่างมากที่สุดก็หนึ่งวัน ก็ปลุกจิตวิญญาณเจ้าแห่งเหมันต์ในกายของนางให้ตื่นขึ้นไ ได้แล้ว
