ณ ใจกลางทะเลสาบไป๋หู
เกิดระเบิดละอองน้ำขึ้น จงหลี่หางกับคงเกอปรากฏกายใจกลางท้องฟ้าสูงเหนือทะเลสาบ
เวลานี้เป็นเวลากลางคืน ไม่มีแสงจันทร์ บรรยากาศโดยรอบมืดสนิท มีเพียงหมู่ดาวพร่างพราวประดับนภายามราตรี
ในมือของจงหลี่หางถือหม้อสามขาโบราณสีดำไว้ ร่างกายสั่นไหวเล็กน้อย เลือดลมภายในกายปั่นป่วน จากนั้นก็กระอักเลือดสีแดงสดออกมากองใหญ่ในทันใด
“จงหลี่หาง เจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม!” เมื่อคงเกอเห็นเช่นนั้นก็รีบเข้ามาใกล้ทันที ประคองตัวเขาอย่างระมัดระวัง
จงหลี่หางโบกไม่โบกมือพลางส่ายหน้า “ข้าไม่เป็นอะไร แค่หม้อปีศาจกลืนกินพลังเวทย์ดูดซับเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งมากเกินไป ร่างกายของข้าเลยรับไม่ค่อยไหว…”
สีหน้าของคงเกอแฝงไว้ด้วยอารมณ์หวาดกลัวในภายหลัง “ในช่วงสิบวันนี้หม้อปีศาจกลืนกินพลังเวทย์ใช้งานไม่ได้ ไพ่ตายใบสำคัญที่สุดไม่มีแล้ว…เมื่อเป็นเช่นนี้ ได้ผลึกหินต้นกำเนิด มาเกือบร้อยก้อนก็ไม่รู้ว่าจะขาดทุนหรือกำไรกันแน่”
จงหลี่หางนิ่งเงียบไม่พูดจา เก็บหินวิญญาณมาได้เกือบหนึ่งล้านก้อนในครั้งนี้ ก็นับว่าเป็นเงินมหาศาลแล้ว แต่เพื่อเงินเหล่านี้ ต้องสูญเสียไพ่ตายไป ในสถานการณ์ที่อันตรายเช่นนี้ พูดได้ยากมากจริงๆ ว่าจะเป็นก
