ยังไม่เพ่งสายตามองไปก็ยังไม่รู้ แต่ทันทีที่เพ่งสายตามองไปก็ถึงกับตกใจ
นึกไม่ถึงว่าภูตน้อยกระพือปีกบินได้แล้ว ในมือถือถุงห้วงมิติคลุมผลึกหินต้นกำเนิดไปทีละก้อนทีละก้อนอย่างคล่องแคล่ว!
หงโต้วถึงกับมึนงง การคาดคะเนที่สุดแสนจะโศกเศร้าปะทุขึ้นในหัวใจ เขาหันไปมองด้านหลัง พบว่าอันหลินปล่อยเปลวไฟจางๆ เพื่อขับไล่ปีศาจโครงกระดูกตรงหน้าได้แล้ว หลิวฉู่ฉู่ใช้คันธนูหวดใส่ปีศาจโครงกระดูกงูเหลือมยักษ์…
ที่แท้…ทุกคนต่างก็เป็นเหมือนกันหมด…
ไม่ พวกเราไม่เหมือนกัน!
หงโต้วดวงตาสว่างโดยพลัน เขายังมีข้อได้เปรียบเรื่องระยะทาง!
ในตอนนี้นอกจากทีน่าแล้ว เขาอยู่ใกล้ผลึกหินต้นกำเนิดมากที่สุด
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ สายตาของเขาก็จับจ้องอยู่ที่ผลึกหินต้นกำเนิดสีน้ำเงินยี่สิบกว่าก้อนนั้น ช่วยไม่ได้ ในเมื่อสีทองกับสีแดงโดนทีน่าแย่งไปหมดแล้ว ตอนนี้เหลือแค่สีน้ำเงินที่มีค่าที่สุด!
หงโต้วแผดเสียงคำรามลั่น วิ่งล่อห้อตะบึงมุ่งเข้าหาผลึกหินต้นกำเนิดอย่างบ้าคลั่ง
เขาที่ยังมีพลังอ่อนแรง ไม่พะว้าพะวงกับการโจมตีของปีศาจโครงกระดูกเหล่านั้นมากแล้ว ขอแค่รักษาสมดุลในการทรงตัว และวิ่งสุดกำลังอย่างไม่หยุดยั้งก็พอ!
อันหลินเองก็วิ่งออกแล้ว เข
