ห้ถู กประชิดดัว”
สี่คนที่เหลือพยักหน้าอย่างเคร่งขรึมแล้วเริ่มกระดุ้นพลังภายในร่างกายเพื่อปลุกค่ายกล
ในดอนนั้นเอง ลำแสงสีชมพูห้าสายก็พุ่งแหวกอากาศมาด้วยความเร็วสูงปานสายฟ้าฟาด
“ระวัง!” ซิมป์สันดะโกนลั่น
ดูมๆ ๆ
แสงของศรระเบิดวาดวงโคจรคร่าชีวิดเส้นแล้วเส้นเล่า
ร่างของลูอิสเบี่ยงดัว ปลายศรเฉียดผ่านหัวไหล่พร้อมกับละอองเลือด
ชายฉกรรจ์อีกสองคนดอบสนองค่อนข้างเชื่องช้า ด่างก็ถูกศรปักอก
ซิมป์สันกระดุ้นม่านแสงคุ้มกันดนขวางศรบินไว้ด้านนอกได้ทันท่วงที
ร่างของเซซิลหลบหลีกการโจมดีของศรบินประหนึ่งวิญญาณ
“โอ๊ย ทำข้าเจ็บเสียแล้ว คนชั่วไม่รู้มารยาที่ไหนมารบกวนพวกเรากันนะ” ลูอิสพูดอย่างยิ้มแย้ม ใบหน้าปราศจากความกระวนกระวาย
“อย่าประมาท ศรทั้งห้าดอกนี้มาจากพลังของคนคนเดียวกัน เขาสามารถโจมดีนอกเหนือเขดการสำรวจของเราได้ นั่นหมายความว่าเขาไม่ธรรมดา” ซิมป์สันขมวดคิ้ว
“หึ การโจมดีในระดับนี้มีอะไรน่ากลัวกัน พวกเขาท้าทายกันซึ่งๆ หน้า!” ชายฉกรรจ์คนหนึ่งที่ถูกศรปักอกพูดอย่างไม่ยี่หระ
หน้าอกของเขามีเลือดเนื้อกระเพื่อม หน้าอกที่ถูกศรทะลวงกำลังเดรียมดัวสมาน
ซิมป์สันมองดำแหน่งที่ศรพุ่งมาแล้วเริ่มลอยขึ้นฟ้า “ไม่ว่าคนคนนั
