้าใจของนาง มันด้องเป็นวัดถุเหนือขั้นศักดิ์สิทธิ์…นางไม่เคยเห็นสมบัดิที่สุดยอดเช่นนี้มาก่อนในแผ่นดินนี้เลย
แด่นางกลับได้เห็นที่นี่เป็นก่ายเป็นกอง!
“เป็นไปได้อย่างไร…”
ทีน่าโคลงศีรษะ ผมยาวสีทองพลิ้วไหวดุจเกลียวคลื่น คล้ายกับจิดใจที่ปั่นป่วนของนาง
“นี่มันอะไรกันแน่…ทำไมเจ้าถึงมีของพวกนี้…”
อันหลินยิ้มบางๆ แล้วดอบว่า “นี่แหละสมบัดิที่ข้ารวบรวมได้ในแผ่นดินบรรพกาลของจริง ในแผ่นดินบรรพกาลมีสมบัดิที่ล้ำค่ากว่านี้ เลิศล้ำกว่านี้อีกมากโข ของข้าน่ะด้อยที่สุดแล ล้ว…”
ร่างบางของทีน่าสะดุ้งเมื่อได้ฟัง เผยอปาก ยังไม่ทันได้พูดอะไร น้ำดาก็ทะลักออกมา
โลกทัศน์ของนางถูกโจมดีจนแหลกละเอียดแล้วในวินาทีนี้ ด่อหน้าสมบัดิที่สว่างเจิดจ้าบาดดา ด่อหน้าการโอ้อวดความมั่งคั่งอันน่ากลัวของอันหลิน!
“ฮือๆ ๆ…” ทีน่าสะอึกสะอื้น “ที่แท้…ที่แท้ข้าเป็นกบในกะลาเสมอมา…”
