ยในหนึ่งเดือนให้จงได้ ใช่ กักตัวบำเพ็ญ!
คืนนี้ได้รวมตัวกับมิตรสหายทั้งหลาย อันหลินจึงเข้าครัวทำข้าวผัดเนื้อด้วยตัวเอง
อาหารธรรมดามาก แต่กลับกลายเป็นไม่ธรรมดาเพราะกระทะก้นแบน...
ครึ่งหนึ่งแบ่งให้สัตว์เลี้ยง อีกครึ่งแบ่งปันกับผองเพื่อน
ข้าวผัดเนื้อจานนี้ทำเอาหมาป่าน้อยกินจนร้องไห้ แม้แต่ถังซีเหมินก็เหมือนเปิดประตูสู่โลกใบใหม่ เอ่ยปากสอบถามอันหลินต่อหน้าว่ารับลูกศิษย์ปรุงอาหารหรือไม่ แน่นอนว่าถูกอันหลินปฏิเสธต่อหน้าเช่นกัน
ทุกคนได้ใช้เวลายามค่ำคืนอย่างอบอุ่นและเรียบง่ายด้วยประการฉะนี้
วันต่อมา อันหลินเริ่มต้นชีวิตในรั้วสำนักที่ธรรมดาอีกครั้ง
เวลาบำเพ็ญเพียรในรั้วสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนสั้นนัก ดังนั้นเขาจึงเห็นคุณค่าของช่วงเวลามากเป็นพิเศษ
เขามอบซาลาเปาหนึ่งร้อยเข่งให้หยินสี่ และมอบวัสดุเฉพาะถิ่นของแดนศักดิ์สิทธิ์เหมันต์ให้เขาอีกกองใหญ่เพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณ
ของขวัญที่สูงค่าเกินไปเหล่านั้น ให้ตายอย่างไรหยินสี่ก็ไม่ยอมรับไว้ พร้อมกับบอกว่าต่อไปถ้าต้องการค่อยขอความช่วยเหลือจากอันหลิน
มันยิ่งทำให้อันหลินเห็นคุณค่าเพื่อนคนนี้ไปกันใหญ่ เขาเก็บบุญคุณไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ สาบานว่าวันหน้าหากมีกำลังจะชดใ
