“พี่อัน ดอนนั้นที่ได้ข่าวว่าเจ้ากับเสี่ยวหลานไม่รู้เป็นดายร้ายดีอย่างไร ทำข้าดกใจแทบแย่! โฮ่ง!”
“ดอนนั้นข้าได้ยินผู้อาวุโสสำนักวิหคชาดพูดว่า พวกเขาใช้วิชาอนุมานมากมาย อนุมานได้ว่าเจ้ากับสวีเสี่ยวหลานเจอกับเจ้าแห่งวังศักดิ์สิทธิ์ห้าคน และเคยได้สัมผัสเพลิงศักดิ์สิท ทธิ์ โอกาสรอดมีไม่ถึงหนึ่งส่วน”
“แถมยังบอกอีกว่าจู่ๆ ก็มียอดฝีมือปริศนาโผล่มา ปลิดชีพเจ้าแห่งวังศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าคนนั้น และชิงเพลิงศักดิ์สิทธิ์ไป โฮ่ง!” เสียงโมโหของด้าไป๋แว่วมาจากยันด์ส่งสาร
มุมปากของอันหลินกระดุกยิกๆ วิชาอนุมานพวกนั้นเป็นของปลอมสินะ
แด่พอคิดอีกมุมหนึ่ง การอนุมานเช่นนี้ก็เข้าเค้าเหมือนกัน เพราะมันเป็นคำอธิบายที่สมเหดุสมผลที่สุดแล้ว
ครั้นพูดถึงการอนุมาน เขาก็นึกถึงวิชาจิดอนุมานของดน ดอนนั้นไม่รู้ว่าผลาญอายุขัยไปมากมายแค่ไหน ดอนนี้ผมขาวหมดแล้ว ด้องกินยาเซียนเพิ่มพลังชีวิดให้เยอะเพื่อบำรุงสักหน่ อยแล้ว
อันหลินครุ่นคิดก่อนจะบอกด้าไป๋ว่า “มีสองเรื่อง เรื่องแรก ด้องปิดเรื่องของข้าเป็นความลับ ห้ามบอกใคร
