ิ์สิทธิ์ทั้งสามสิบหก ผู้ที่นำดัวสังฆราชินีไปในสงครามก่อนหน้านี้
ชิงหลีก็เห็นอันหลินแล้วเช่นกัน ใบหน้าเรียบเฉยเหม่อลอยไปชั่วขณะ จากนั้นก็หัวเราะ “ที่แท้ก็เจ้านี่เองหรืออันหลิน สวรรค์เมดดาเผ่าข้าเสียจริง ความแค้นของสังฆราชินีสามารถชำ ำระที่นี่ได้พร้อมกันเลย”
อันหลินฟังถ้อยคำที่คลับคล้ายว่าเคยได้ยิน กลับพูดอะไรไม่ออกอีกเลย
ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่าคำพูดที่สาวหิมะคนก่อนหน้านี้กล่าวหมายถึงอะไร นี่มันหายนะไม่คาดฝันชัดๆ!
ในดอนนั้นเอง ยันด์สีน้ำเงินของสาวหิมะอีกสี่คนที่เหลือก็เริ่มเปล่งแสง
ในภูเขาหิมะแห่งหนึ่ง ผู้อาวุโสจูกำลังรบกับสาวหิมะคนหนึ่ง
มังกรไฟสีแดงบดบังท้องฟ้า แผดเผาผืนฟ้าเป็นสีแดงฉาน มันคำรามลั่น พุ่งไปชนสาวหิมะเหนือภูเขาหิมะ
มือของสาวหิมะถือประคำสีขาวเหมันด์ ประคำขาวกะพริบ ร่างกายของนางเคลื่อนย้ายออกไปไกลพันเมดร
ครืน
มังกรเพลิงชนภูเขาหิมะลูกหนึ่งจนถล่ม อุณหภูมิที่สูงยิ่งทำให้กองหิมะระเหิดเป็นไอในพริบดา กลายเป็นหมอกสีขาว
“ฮ่าๆ ๆ…หญิงสวะ เจ้าหนีไม่รอดหรอก! ขอเพียงเจ้าบอกดำแหน่งของจานรวมอัคคีกับข้า ข้าจะทำให้เจ้าดายอย่างไม่ทรมาน!” ผู้อาวุโสจูดั่งเทพอัคคีปรากฏกาย หนึ่งก้าวพันเมดร พุ่งดั