เขาอยู่ในระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณแต่เอาชนะศัตรูแปลงจิตมีนับไม่ถ้วน แต่ระดับหวนสู่ความว่างเปล่ากับระดับแปลงจิตกลับไม่เหมือนกัน ความแตกต่างระหว่างทั้งสองระดับห่างไกลจนน่ากลัว แค่พลังมิติเพียงอย่างเดียวก็ทำให้อันหลินงงเป็นไก่ตาแตกแล้ว หากจะบอกว่าเป็นร่องน้ำที่ไม่มีวันข้ามได้ก็ไม่เกินไป
ต่อให้เขาอยู่ในระดับแปลงจิตขั้นปลาย ก็ไม่กล้าพูดว่าต่อสู้กับศัตรูหวนสู่ความว่างเปล่าซึ่งหน้าได้
ฉะนั้นวิชาจิตอนุมานนี้ รอให้เขาบรรลุระดับหวนสู่ความว่างเปล่าแล้วค่อยว่ากัน
เขาส่ายหน้าด้วยความเสียดาย ภารกิจทั้งสองที่ระบบอัปเดตใหม่ ดูแล้วเขาไม่สามารถทำได้ในระยะเวลาอันสั้น จำต้องสลัดทิ้งไปก่อนชั่วคราว
แสงที่ยันต์ดาราบ่งชี้ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ไม่นานทั้งสองก็ห่างจากสาวหิมะไม่ถึงสิบลี้
“ต่อไปเราต้องอำพรางพลังปราณของตัวเอง มิเช่นนั้นหากพวกนางทั้งหกพบพวกเรา เกิดชิงแยกย้ายกันไปก่อน พวกเราจะจัดการได้ยาก” สวีเสี่ยวหลานโพล่งขึ้นมา
พออันหลินได้ยินดังนั้น ก็เริ่มเก็บงำพลังปราณของตัวเอง
ขณะเดียวกัน เขาก็ใช้หมอกบางปกคลุมตัวเองกับสวีเสี่ยวหลานด้วย สามารถอำพรางการตรวจสอบของวิชาอาคมและพลังจิต
มันเป็นวิธีใช้อีกหนึ่งประการของเหินแปลงหมอ
