สูญสลายหายไปอย่างสิ้นเชิง และมีลูกศิษย ย์ของสำนักถูกความเย็นแช่แข็ง ลมหายใจดับดิ้นด้วยเช่นกัน
กระบี่สีขาวเล่มหนึ่งลอยอยู่ข้างมังกรวารี เจตจำนงกระบี่ไร้ที่สิ้นสุดพุ่งขึ้นฟ้า เย็นเยือกไร้เทียมทาน
“ภูตทอง ประจำที่”
ภูตต้นไม้สีขาวลอยมาข้างขุนเขาใหญ่พร้อมกับแสงสีเขียว ปล่อยเสาแสงสีเขียวออกมา พลังชีวิตอันเข้มข้นกระจายออกมา แ แผ่ไปทั่วสิบลี้ ทำให้อาการบาดเจ็บของลูกศิษย์สำนักวิหคชาดกับสาวหิมะได้รับการฟื้นฟูไม่น้อยเลย
“ภูติพฤกษา ประจำที่”
เมื่อปัญจธาตุประจำที่แล้ว ค่ายกลวิเศษอันมโหฬารยวดยิ่งก็เริ่มก่อตัวใต้เพลิงศักดิ์สิทธิ์ พลังจองจำอันน่ากลัว ทำให้หมื่นเพลิงในหล้าหม่นหมองไปตามกัน ลำแสงของเพลิงวิหคชาดสว่างไม่ถึงครึ่งหนึ่งของตอนแรกด้วยซ้ำ
จานสีดำปรากฏเหนือเพลิงศักดิ์สิทธิ์ แหวกออกเล็กน้อย ข้างในมืดสนิทลึกล้ำประหนึ่งจะเขมือบทุกสรรพสิ่งในโลกหล้า
สุดท้ายใจของเฉินซิ่นหรานก็ตกไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อเห็นจานสีดำนั่น มันคือจานรวมอัคคี ศาสตราวุธบรรพกาล! ว่า ากันว่าเป็นศาสตราวุธที่ตกทอดมาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์ บรรจุเพลิงเทวะทั้งหลาย ผนึกพลังของเพลิงศักดิ์สิทธิ์สูงส่ง
มันเป็นสิ่งที่สำนักวิหคชาดตามหามาโดยตลอด ไม่คิดว่าจะอยู่
