้าเปลวไฟพิโรธอันท่วมท้นที่ถาโถมเข้ามา
แกรก…
ลูกไฟนับไม่ถ้วนถูกแช่แข็งกลางเวหาประหนึ่งเป็นวัตถุของแข็ง ดุจรูปสลักน้ำแข็งอันงดงาม จากนั้นก็ค่อยๆ ระเหยหายไปช้าๆ
ในตอนนั้นเอง มังกรน้ำแข็งเก้าเศียรยาวหลายร้อยจั้งก็เริ่มเหาะออกมาจากรอยแยก ทุกเศียรล้วนแผ่ไอปราณที่น่ากลัวสุดแสน
เชือกสีทองด้านหลังของพวกมันลากจูงบัลลังก์น้ำแข็ง ด้านบนมีหญิงสาวที่เลอโฉมถือคทาสีขาวนั่งอยู่ ดวงตานิ่งเฉยของนางทอดมองหลายหมื่นชีวิตบนพสุธา ใบหน้าไม่บอกอารมณ์ ปานน้ำแข็งที่ยืนยงมานับหมื่นปี
มีหญิงผมเงินหลายร้อยคนถือคมน้ำแข็งยืนอยู่ข้างหลังนาง ทุกคนล้วนแต่แผ่กลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่ยวดยิ่ง
ม่อไห่เบิกตากว้าง อุทานว่า “คุณพระ! พวกนี้เป็นสาวหิมะทั้งนั้นเลยสินะ ทำไมแดนศักดิ์สิทธิ์เหมันต์วิ่งโร่มาแย่งเพลิงศักดิ์สิทธิ์ของสำนักเราเสียได้ ใจกล้าเกินไปแล้วกระมัง!”
สีหน้าของหยางหยวนถมึงทึง เอ่ยขึ้นมาว่า “สังฆราชินีแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์เหมันต์ รวมถึงองค์หญิงกว่าครึ่งของสามสิบหกตำหนักศักดิ์สิทธิ์…สุดยอดพลังแทบจะเคลื่อนไหวกันทุกคน สำนักวิหคชาดของเราลำบากเสียแล้ว…”
อันหลินจ้องสาวหิมะบนท้องนภาไม่วางตา พูดไม่ออกเช่นกัน
สาวหิมะเหล่านี้กำเริบเสิบสานขึ