ถนาอยากบวชบำเพ็ญ
“เรานามว่าตู้เจิน ภิกษุแห่งวัดหลานเข่าทางตะวันตก เคยสังหารมังกรอสูรแห่งทะเลทรายตะวันออก ก่อนจะสิ้นลมหายใจจากพลังที่ใช้จนหมด ปล่อยไว้ซึ่งของสิ่งนี้ให้แก่ผู้มีวาสนา…”
เสียงดั่งระฆังใหญ่ดังก้องในจิตของซูเฉิน
ภิกษุในจีวรขาวจันทร์รูปนั้นใบหน้าสง่างาม ดวงตาลึกซึ้งเปล่งประกาย แฝงไว้ด้วยเมตตา เป็นวิญญาณที่หลงเหลือในพระธาตุ เขาค่อย ๆ เล่าเรื่องราวต้นกำเนิดแก่ซูเฉิน
ตู้เจิน มาจากวัดหลานเข่าแห่งพุทธศาสนาตะวันตก บรรลุถึงขอบเขตนักบุญยุทธ์ขั้นสูงสุด
ขณะท่องเที่ยวค้นหาโอกาสเพื่อก้าวสู่ขอบเขตจักรพรรดิเทพยุทธ์ เขาได้พบมังกรอสูรตนหนึ่งในถิ่นทะเลทรายตะวันออก ซึ่งมังกรตนนั้นได้สังหารผู้คนนับล้านเพื่อฝึกฝนและหวังจะบรรลุเป็นจักรพรรดิอสูร
ตู้เจินจึงออกโรงต่อสู้กับมังกรตนนั้น ยื้อสู้กันสามวันสามคืน สุดท้ายสามารถสังหารมันได้ แต่พลังของตนกลับหมดสิ้น เสียชีวิตลง ณ ขุนเขาอันรกร้าง
ก่อนจากไป เขาทิ้งพระธาตุไว้ มอบแก่ผู้มีวาสนาในอนาคต
“ยังมีสิ่งของอีกสองอย่าง ณ สถานที่ที่เราสิ้นลม หนึ่งคือเปลวเพลิงนิพพานทองคำ หนึ่งคือพระสูตรเพชรแท้ หากผู้มีวาสนาได้รับ ขอเพียงสามารถกลั่นกลืนเปลวเพลิงนิพพาน และนำพระสูตร
