สำนัก
ทุกคนต่างก็มองไปยังเพลิงศักดิ์สิทธิ์ รอคอยการกระตุ้นของเพลิงศักดิ์สิทธิ์
จี้หย่งฟางก็มองเพลิงศักดิ์สิทธิ์ด้วยความประหม่าเช่นกัน ภาวนาในใจไม่หยุดว่าต้องยอมรับตน มิเช่นนั้นจะแพ้ยับเยิน นอย่างแท้จริง…
ไม่รู้ว่าตาฝาดหรือไม่ ทุกคนต่างก็รู้สึกว่าเพลิงศักดิ์สิทธิ์สีขาวกลางอากาศแลดูเซื่องซึม ราวกับว่าหมดเรี่ยวแรง หลังผ่านการรบครั้งใหญ่
คลื่นมหัศจรรย์ลูกหนึ่งมาเยือนโดยพลัน ดูดขนนกหงส์ไฟชั้นกลางลอยขึ้นฟ้า หลอมเป็นหนึ่งกับเพลิงศักดิ์สิทธิ์
จี้หย่งฟางกำมือแน่น ร่างกายสั่นระริก ในใจดีใจเป็นบ้าเป็นหลัง
สำเร็จแล้ว ในที่สุดก็สำเร็จแล้ว!
ผู้อาวุโสจี้บนที่นั่งผู้อาวุโสก็พรูลมหายใจเบาๆ ยังดีที่ลูกชายของตนไม่ทำให้อับอายขายหน้า
เมื่อขนนกหงส์ไฟผสานกับเพลิงศักดิ์สิทธิ์ แสงสีขาวก็เริ่มลอยไปหาจี้หย่งฟาง
แสงสว่างเหมือนควันขาว ค่อยๆ แนบไปตามผิวหนังของจี้หย่งฟาง เริ่มสลายไปในสิบวินาทีให้หลัง
จี้หย่งฟางตัวแข็งทื่อ
ทั้งจัตุรัสเงียบสงัด
ลูกศิษย์นับไม่ถ้วนต่างก็เบิกตากว้าง จ้องจี้หย่งฟางกลางแท่นพิธีด้วยความตะลึง
“ข้าไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม เขาใช้ขนนกชั้นกลางไม่ใช่หรือ ทำไมแสงเพลิงศักดิ์สิทธิ์ส่องแค่สิบวินาทีก็สิ้นแล้วล่ะ ค ควรยาวถึงหนึ่ง
