ลึก “เพลิงศักดิ์สิทธิ์ได้พักผ่อนสักระยะ คงจะดีขึ้นแล้ว แสงเพลิงศักดิ์สิทธิ์ในตอนนี้จึง งกลับมาเป็นปกติ”
วาจาของเขากระฉ่อนทั่วจัตุรัส
ลูกศิษย์หลายหมื่นคนได้ฟังก็คิดว่าไม่มีปัญหา มีเหตุผลอย่างยิ่ง!
จี้หย่งฟางนิ่งงันกับที่อีกครั้งเมื่อได้ฟังคำชี้แจงของเฉินซิ่นหราน สมองดังวิ้ง
ดวงตาของเขาเลื่อนลอย มองม่อไห่สลับกับเงยหน้ามองเพลิงศักดิ์สิทธิ์ งึมงำว่า “ทำไมเป็นแบบนี้…ทำไมเป็นแบบนี้ …ทำไมคนที่เจ็บปวดมักเป็นข้าเสมอ…”
ความน้อยใจล้นเหลือพรั่งพรูเข้ามาในใจ เขาร้องไห้อีกแล้ว นัยน์ตาแดงก่ำ ร้องไห้งอแงเหมือนเด็กอ้วนคนหนึ่ง