ศักดิ์สิทธิ์หรือ” ลูกศิษย์คนหนึ่งขยี้ตาพลางพึมพำ
“น่าจะใช่ ข้าอยู่สำนักวิหคชาดมาหลายร้อยปี ไม่เคยเห็นการมอบพลังที่น่าพรั่นพรึงเช่นนี้มาก่อน มันไม่สมเหตุสมผลเสียแล้ว คนวิปริตเห็นแล้วเงียบ อัจฉริยะเห็นแล้วหลั่งน้ำตา!” ลูกศิษย์คนสำคัญอุทาน
“ช่างน่าตกใจเหลือเกิน อันหลินรับไหวหรือ” ลูกศิษย์บางส่วนแสดงความกังวล
หากพูดว่าพลังที่ได้จากมายาเพลิงวิหคชาดชั้นกลางเป็นการจุ่มน้ำ พลังที่ได้จากมายาเพลิงวิหคชาดชั้นสูงเป็นน้ำโซมกาย เช่นนั้นการถ่ายทอดพลังของอันหลินก็คือการเทน้ำใส่อย่างรุนแรง…
จี้หย่งฟางงงเป็นไก่ตาแตก รำพึงรำพันว่า “ทำไมเป็นเช่นนี้ ทำไมถึง…”
อันหลินก็งงเช่นกัน มองเพลิงศักดิ์สิทธิ์แล้วเจรจาว่า “ขอร้องช้าหน่อย เร็วเกินไปร่างกายข้ารับไม่ไหว”
จี้หย่งฟางแทบจะกระอักเลือด แม้แต่ลูกศิษย์สำนักทั้งหลายก็แน่นหน้าอกเช่นกัน
เหล่าผู้อาวุโสของสำนักวิหคชาดก็กลอกตา แต่ไม่ได้ลงมือขัดจังหวะเรื่องนี้
อันหลินสัมผัสได้ว่าพลังเพลิงหลั่งไหลเข้าตัวอย่างไม่ขาดสาย ผสานกับสี่เพลิงเทวะ บริสุทธิ์และชัดเจนยิ่งขึ้น กำลังเติบโตไปในขั้นที่สูงกว่าอยู่รำไร
ในขณะเดียวกัน เพลิงศักดิ์สิทธิ์สีขาวก็ปรากฏในทะเลเพลิง
พญาหงส์ในทะเลปราณแผดร้องดี
