อันหลินพูดอย่างสงสัยว่า “แล้วต่อไปล่ะ”
สวีเสี่ยวหลานย้อนความทรงจำ ใบหน้าฉายความเคารพเลื่อมใส “ศิษย์พี่ซ่างกวนอี้เข้มแข็งมาก เข้มแข็งมากจริงๆ…นางเผชิญกับการเสียดสีและตำหนิด่าทอของลูกศิษย์วัยหนุ่มสาวได้ด้วยรอยยิ้ม ต่อให้จะไม่น่าฟังแค่ไหนนางก็ไม่โต้แย้ง นางพยายามบำเพ็ญเพียรด้วยตัวเองภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีอาจารย์ นางพยายามอยู่รอดในสภาพแวดล้อมที่ถูกทอดทิ้งถูกกีดกัน…”
“นางไม่มีวาสนากับสำนักวิหคชาดแต่กำเนิด เป็นร่างกายที่ผลักไสพลังเพลิง แม้แต่วิชาควบคุมไฟที่ง่ายที่สุดก็ใช้ไม่ได้ เรื่องนี้ถูกลูกศิษย์คนอื่นหัวเราะเยาะอยู่นาน แต่นางไม่ถอดใจ ยืนหยัดบำเพ็ญเพียรไม่ย่อท้อ อ่านตำราวิชายุทธ์มากมาย สุดท้ายใช้ร่างกายที่พิเศษนั่นหยั่งรู้วิชาน้ำแข็งที่ทรงพลังยิ่ง”
“มีคนบอกให้นางไปจากสำนักวิหคชาด ไปยังวังน้ำแข็งของแดนจิ่วโจวจะเติบโตได้ดียิ่งกว่า แต่นางปฏิเสธ นางบอกว่าสำนักวิหคชาดเป็นสถานที่ที่ให้ชีวิตครั้งที่สองกับนาง นางยอมใช้ทั้งชีวิตเฝ้ารักษาสำนักนี้”
“ต่อมา ครั้งหนึ่งที่ลูกศิษย์ของสำนักออกไปเก็บประสบการณ์ นางกับลูกศิษย์คนอื่นเจอกับสัตว์ปราณระดับแปลงจิต คนอื่นๆ วิ่งหนีพลางโทษว่าดวงซวยของศิษย์พี่ซ่างกวนอี้ชักน
