มงดงามเพียบพร้อม
นางคือเถาจือ ว่าที่คู่ครองของหยางหยวน ถือเป็นศิษย์พี่ของอันหลินเหมือนกัน
นางเข้ามาก็คำนับอันหลินอย่างนอบน้อมทันที
“ศิษย์น้องอันหลิน ตอนนี้หยางหยวนยังบาดเจ็บสาหัสไม่หาย ข้าจึงมาเยี่ยมเจ้าแทนเขา”
“หากไม่มีการต่อสู้สุดกำลังของเจ้าแล้ว หยางหยวนอาจจะ…”
พูดไปพูดมา นางก็เริ่มสะอึกสะอื้น นัยน์ตาแดงก่ำ น้ำตาไหลลงมา “ขอบใจนะ ขอบใจเจ้าจริงๆ…”
อันหลินเห็นศิษย์พี่ที่ซาบซึ้งใจเช่นนี้ จึงรีบโบกมือเป็นพัลวัน “ข้าสมควรทำทั้งนั้น ในฐานะของลูกศิษย์สำนักเดียวกัน ควรช่วยเหลือกันไม่ใช่หรือ ศิษย์พี่อย่าได้ทำเช่นนี้เลย”
เถาจือเช็ดน้ำตาแล้วยิ้ม “อีกสามปีจะเป็นงานสมรสของข้ากับหยางหยวน ถึงตอนนั้นเจ้าต้องมาร่วมงานให้ได้นะ”
อันหลินชะงักเมื่อได้ฟัง จากนั้นก็รับคำด้วยรอยยิ้มว่า “แน่นอน!”
เถาจือวางแหวนมิติวงหนึ่งตรงหัวเตียงอันหลินแล้วพูดว่า “เช่นนั้นข้าไม่รบกวนเวลาพักผ่อนของเจ้าแล้ว แหวนมิติวงนี้มีของตอบแทนของหยางหยวน ข้าเองก็เพิ่มของเข้าไปบางส่วน เจ้าห้ามปฏิเสธเด็ดขาด มิเช่นนั้นเท่ากับไม่เคารพศิษย์พี่ของเจ้า เข้าใจไหม”
เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของเถาจือ อันหลินก็พยักหน้าอย่างขึงขังว่า “ได้ ข้าจะเชื่อฟัง”
เขาไม่มีน