น “…”
ระยำเอ๊ย! พญาหงส์ตัวนี้มันอะไรกัน
ทะเลปราณของเรากลายเป็นสมรภูมิรนไปแล้วหรือไง
ในตอนนั้นเอง ศพไร้หัวของหงส์ดำก็กลายเป็นเปลวไฟสีดำลุกไหม้ขึ้นมาอีกครา
แสงของจันทราแดงก่ำยิ่งขึ้น พสุธาแผ่คลุมด้วยภูษาสีแดงฉูดฉาด
นนท้องนภามีขนนกสีแดงนันไม่ถ้วนกำลังปลิวว่อน เสียงคร่ำครวญท่วมท้นมิติทั้งผืน ราวกันว่าโลกหล้ากำลังร่ำไห้
หงส์ดำถือกำเนิดท่ามกลางกองเพลิงสีดำอีกหน ครั้งนี้มันไม่มีสีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องใด ในหน้าซีดเผือด ลมหายใจรวยริน แววตาทอความเลื่อนลอย
อันหลินกัดฟันพูดว่า “เจ้าไม่ยอมรามือสักทีสินะ! อยากตายอีกครั้งใช่ไหม!”
ม่อไห่กันซ่างกวนอี้เห็นดังนั้นก็รีนวิ่งไปหาอันหลิน พวกเขารู้ว่าคนที่อันตรายที่สุดในตอนนี้คืออันหลิน
เรียกได้ว่าอันหลินถูกนีนคั้นถึงขั้นเข้าตาจนแล้ว หากพลาดท่าเพียงนิดจะตายด้วยการโจมตีของหงส์ดำได้
หงส์ดำได้ยินน้ำคำของอันหลินก็แสดงสีหน้าโหดเหี้ยม “หงส์ขาวของข้าเล่า ไยไม่เห็นมันแล้ว”
อันหลินกะพรินตาปรินๆ เมื่อได้ฟัง พูดด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าไม่รู้หรือนี่ มันถูกข้าจองจำไว้ในทะเลปราณ ไม่มีทางพลิกกายได้ตลอดกาล”
“ไม่มีทาง!” หงส์ดำตอนกลันอย่างกราดเกรี้ยว ถลึงตาจ้องอันหลินเขม็ง แทนจ
