ัดเจนยิ่งขึ้น
“ไยเจ้าแข็งแกร่งปานนี้ เจ้าแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร…”
เขามองอันหลินที่เยื้องย่างเข้ามาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอึ้ง
“เจ้าอ่อนด้อยเกินไป” อันหลินถือกระบี่พิชิตมารเดินไปหาหงส์ดำทีละก้าว แม้จะสิ้นซึ่งไร้ราตรี แต่มาดอันอหังการที่สูงส่งกลับไม่ลดน้อยลงเลย
หงส์ดำสั่นสะท้าน พลันก็รู้สึกว่าร่างของอันหลินสูงใหญ่กว่าเดิม
“ไม่มีทาง…ข้าไม่มีทางแพ้มนุษย์ต่ำต้อยอย่างเจ้าเด็ดขาด!”
มันทอดมองแท่นบูชาที่อยู่ไกลออกไปแวบหนึ่ง จู่ๆ แววตาก็ทอความดุดัน
“ขุนพลสวรรค์หงส์ดำอย่างข้าจะแพ้พ่ายได้อย่างไร ต่อให้ต้องแลกอะไรมากมาย ก็จะฆ่าเจ้าให้ได้!”
พูดจบมันก็ยกมือขึ้นตบหน้าผากของตนอีกครั้ง!
แกรก
หน้าผากแตกละเอียด จากนั้นเปลวไฟสีดำก็ปะทุออกจากตัวมันอีกครั้ง ห่อหุ้มทั่วกายในพริบตา
อันหลินเห็นดังนั้นสีหน้าก็พลันถมึงทึง “ยังไม่จบไม่สิ้นอีก”
เปลวไฟสีดำแผดเผาร่างของหงส์ดำให้ละลาย สุดท้ายก็ก่อรูปอีกครั้ง
ลมปราณที่ยิ่งใหญ่มหาศาลระเบิดทันใด พญาหงส์สีดำตัวหนึ่งพุ่งออกจากกองเพลิง มาเยือนโลกหล้า
หงส์มีขนาดเพียงสามจั้ง เปลวไฟสีดำทั่วกายดุจเพลิงเทวะสูงส่งที่เขมือบฟ้าดิน กระจายพลังบรรพกาลอันยิ่งใหญ่ นัยน์ตาจดจ้องอันหลิ
