่า “ท่านี้ชื่อว่าดรรชนีดิ่งเหว เมื่อครั้งที่ข้าอยู่ในสภาวะที่สมบูรณ์พร้อม เคยทำให้ราชันตนหนึ่งของเผ่าปีกทมิฬบาดเจ็บสาหัสด้วยนิ้วนี้”
อันหลินกะพริบตาปริบๆ พูดอย่างงุนงงว่า “ตอนสมบูรณ์พร้อมทำให้ราชันบาดเจ็บงั้นหรือ เก่งกาจปานนี้เลยหรือ ข้าสังหารราชันตั้งแต่กายแห่งมรรคแล้ว”
หงส์ดำเพ่งสายตา พลังงานตรงปลายนิ้วปะทุทันใด กลายเป็นลำแสงสีดำที่ลึกล้ำ ทะลวงมิติด้วยพลังที่น่ากลัวยิ่ง ทำให้ฟ้าดินหม่นแสงปานหุบเหวมาเยือน
ก้อนอิฐของอันหลินขยายใหญ่เป็นสามจั้ง คอยกำบังม่อไห่กับซ่างกวนอี้
ครืน
ลำแสงชนกับอิฐดำทำให้เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
ในตอนนี้เอง แผ่นดินก็แตกทลาย หุบเหวขนาดใหญ่ปรากฏเหนือช่องทางของลำแสง
พลังงานสีดำม้วนตัวเขมือบแปดทิศปานอสูรคำราม
“สิ้นสุดแล้ว” หงส์ดำมือไพล่หลัง ใบหน้าไร้อารมณ์
แต่จู่ๆ โลกของมันก็ตกอยู่ในความมืดมน
“น่าสนใจ” มันหันหลัง นิ้วชี้ชี้ไปยังบริเวณหนึ่งของความมืด
โครม การประสานงาอย่างรุนแรงเคล้าด้วยเสียงแผดร้องแหลมสูงของอาวุธ
ฟ้าดินกลับมาสว่างโร่ กระบี่พิชิตมารของอันหลินฟันนิ้วชี้ของหงส์ดำ แต่เฉือนต่อไปไม่ได้
ขณะที่ทั้งคู่ต่างก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้แก่กัน มีลำแสงสีดำสว่างโชติช่วงพล
