บริสุทธิ์ยิ่ง นางไม่ต้องตามหามายาวิหคชาด ลูกไฟเหล่านั้นจะลอยมาหานางเอง การทดสอบนั้นจึงไม่มีความยากและอันตรายกับนางเลยสักนิด เข้าไปแล้วแค่ยืนอยู่กับที่ก็เพียงพอแล้ว”
“คุณพระ น่ากลัวปานนั้นเชียว นี่มันติดบัคดึงดูดตัวร้ายชัดๆ!” อันหลินเบิกตากว้างพร้อมกับอุทานอย่างตกใจ
หลู่เจียจื้อมองม่อไห่แล้วยิ้มมีเลศนัย “อันที่จริงสายเลือดของศิษย์น้องม่อไห่ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าศิษย์น้องสวีเสี่ยวหลานเลย เพียงแต่ระดับความเข้ากันได้ของสายเลือดกับมายาเพลิงวิหคชาดไม่สูงก็เท่านั้น”
“แต่หลังศิษย์น้องสวีเสี่ยวหลานได้รับมรดกของเสิ่นอิง ปลุกสายเลือดมังกรให้คืนชีพ สายเลือดมังกรหงส์ผสานกันแล้ว มันจึงเหนือกว่าศิษย์น้องม่อไห่นิดหน่อย ไม่แน่ว่าอีกไม่กี่ปี อันดับหนึ่งของรุ่นหนุ่มสาวแห่งสำนักวิหคชาด อาจจะเปลี่ยนมือก็ได้…”
ม่อไห่ฟังหลู่เจือจื้อพูดจนเอื้อนเอ่ยอะไรไม่ออก ทำได้เพียงทอดถอนใจ “ศิษย์พี่หลู่ ท่านเลิกพูดได้แล้ว ครั้งหน้าหากข้าแนะนำท่าน ไม่ใช้คำว่า ‘ท่านด้อยกว่าข้า’ ก็พอแล้วกระมัง”
อันหลินกำลังสนอกสนใจ จึงพูดแทรกว่า “ทั้งสองเก่งกาจปานนี้ แล้วจี้หย่งฟางอยู่ที่เท่าใด”
“เขาน่ะหรือ…” ใบหน้าของหลู่เจียจื้อฉายความดูแคลน
