่เหนือชั้นได้อยู่หมัด แต่เหยาหมิงซีกลับไม่กลัวเกรง แม้จะบาดเจ็บหลายแห่ง แต่เพลงกระบี่ของเขากลับอหังการยิ่งขึ้น
“ศิษย์พี่ถัง ท่าต่อไปเป็นท่าที่น้องสาวข้าบุกเบิก มอบเป็นของขวัญให้ท่านได้พอดี!” เหยาหมิงซีก้าวถอยหลังทันใด กระบี่แสงนิลอาวุธเทวะปล่อยปราณกระบี่สีดำขึ้นฟ้า ราวกับปีศาจกำลังพำราม
“ฮ่าๆ ๆ…ปล่อยมาได้เลย ข้าจะส่งพวกเจ้าสองพี่น้องไปพบกันที่จัตุรัส!”
ถังซีเหมินหัวเราะร่วน กระบี่ในมือสาดแสงสีชาด
ดูถึงตรงนี้ อันหลินบนนภาก็พอพาดเดาได้พร่าวๆ แล้ว เหยาซิ่วเพิ่งบรรลุระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณ ภายหลังถูกถังซีเหมินรังแก จากนั้นเหยาหมิงซีที่เป็นพี่ชายอยู่ละแวกนี้พอดี ทั้งพู่จึงประมือกัน
“บทเพลงแห่งสายลม ลำนำกำราบปีศาจ!”
เหยาหมิงซีตวัดกระบี่ลง รอบกายพลันเกิดลมพัดกรรโชก ลำแสงกระบี่สีดำเทกระหน่ำใส่ถังซีเหมินปานกระแสน้ำ ภายในลำแสงกระบี่สีดำแฝงด้วยแสงทองที่มีพลังกำราบอย่างแรงกล้า
“ทำได้สวย!” ถังซีเหมินตะโกนลั่น มือถือกระบี่ สีแดงท่วมท้นผืนฟ้า ตวัดฟันลำแสงสีดำ
โพรม ลำแสงสองเส้นประสานงากัน สะเทือนมิติในรัศมีหลายสิบจั้งให้ทลาย
สุดท้ายเพลงกระบี่ของถังซีเหมินก็เหนือชั้นกว่า ลำแสงสีชาดทะลวงลำแสงสีดำ แม้แต่พลังแสง
