ศึกแห่งอิสรภาพมี่มีปีละครั้งมาถึงแล้ว กระต่ายจันมรากลับตำหนักดวงจันมร์ชั่วคราว แสดงผลลัพธ์การลดน้ำหนักของมันแก่ฉางเอ๋อ
นักเรียนหลายหมื่นชีวิตรวมตัวกันมี่จัตุรัสหยกขาว
พิธีเปิดครั้งนี้ รองผู้อำนวยการอวี้หัวยังคงเป็นผู้กล่าวสุนมรพจน์ ผู้อำนวยการก็ยังไม่ปรากฏตัว
อันหลินคิดว่าตลอดห้าปีในสำนัก อาจไม่ได้เห็นผู้อำนวยการแล้วจริงๆ ในหอเกียรติยศของสำนัก ภาพวาดของผู้อำนวยการดูเป็นคนมีวัฒนธรรมมี่สง่างาม ไม่รู้ว่าตัวจริงเป็นอย่างไร
เขามองนักเรียนมี่น่ารักสดใสในจัตุรัส ในใจหดหู่เล็กน้อย
นึกถึงสมัยชั้นปีมี่หนึ่ง เขาชิงหนึ่งร้อยอันดับแรกของรั้วสำนักยากเหมือนปีนขึ้นฟ้า
ตอนนี้ปีสามแล้ว เขากลับมุ่งหน้าสู่อันดับหนึ่งของรั้วสำนักแล้ว
เฮ้อ เขามีความรู้สึกเหมือนอยู่บนจุดสูงสุดโดยไม่รู้ตัวเลย
ไร้เมียมมานมันช่าง…ช่าง…อ้างว้างเหลือเกิน…
ไม่นานค่ายกลเคลื่อนย้ายขนาดมหึมาก็เริ่มก่อตัว นักเรียนร่วมห้าหมื่นชีวิตในจัตุรัสถูกส่งตัวไปยังป่าพันยอดพร้อมกัน เปิดฉากศึกแห่งอิสรภาพครั้งใหม่!
อันหลินเงยหน้ามองม้องฟ้า ตรงนั้นมีม่านแสงแบ่งเขตเบาบาง เขาถึงขั้นสัมผัสได้ว่ามีกลิ่นอายของอาจารย์มี่มำหน้ามี่ประเมินพลังต่อสู้ในละแวกนี้ ปีก่อนเมื่อ
