ะแทกจนมีไอดำแผ่ออกมาเป็นระลอกๆ…
อันหลินตะลึงงัน เมื่อได้สติ ก็ใช้มือเขกหัวของอันฉีหลินไปทีหนึ่ง สั่งสอนว่า “ห้ามเสียมารยาท!”
แต่หยินสี่กลับไม่คิดเช่นนั้น มองฝ่ามือสลับกับมองอันหลิน สูดหายใจเข้าลึก อุทานออกมาอย่างอดไม่ได้ว่า “ข้ามีพลังระดับหวนสู่ความว่างเปล่า เด็กคนนี้กลับทำร้ายข้าได้! วิถีแห่งยาแปลงจิต พลังจิตยายิ่งใหญ่ถึงขั้นนี้…เปิดโลกทัศน์ของข้าจริงๆ!”
ขณะที่พูด หยินสี่ก็มั่นคงในหนทางของตัวเองยิ่งขึ้น ราวกับเจอที่พึ่งพิงอะไรบางอย่างก็ไม่ปาน
อันฉีหลินถูกอันหลินเขกหัวก็ร้องไห้งอแงขึ้นมาอีกครั้ง
อันหลินมองทารกสีทองในมืออย่างปวดกบาล ปลอบอย่างไรก็ไม่อาจทำให้เขาหยุดร้องได้
“สหายหยินสี่ ช่วยปรุงเม็ดพันสุริยะเผาแดน ยาเซียนขั้นสามให้ข้าที” เขาถอนหายใจ การทดสอบนี้จำต้องดำเนินต่อไปเท่านั้น
“สหายอันหลินไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่ข้าเอง!” หยินสี่พูดด้วยความปลื้มใจอย่างเต็มเปี่ยม
การปรุงยาเซียนขั้นสามสิ้นเปลืองแรงกายและใจกว่าเดิม ใช้เวลาหนึ่งชั่วยามเต็มๆ กว่าหยินสี่จะปรุงเม็ดพันสุริยะเผาแดนเสร็จ
เมื่อเม็ดพันสุริยะเผาแดนปรากฏ จู่ๆ ทั้งมิติก็เกิดภาพของหมื่นเพลิงแผดเผาดินแดน คลื่นพลัง
