ม่ได้ผลงั้นหรือ…”
เขามองอันฉีหลินแวบหนึ่งแล้วสั่งว่า “เจ้ากลับเข้าไปในทะเลปราณของข้าก่อน!”
อันฉีหลินกะพริบตาอย่างเหม่อลอย เอียงศีรษะ พูดอ้อแอ้ราวกับว่าไม่เข้าใจ
จู่ๆ อันหลินก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เฉือนนิ้วมือของตัวเอง หลั่งเลือดหนึ่งหยด
เป็นไปตามคาด อันฉีหลินตื่นเต้นขึ้นมาทันทีที่เห็นเลือดหยดนั้น กระโดดใส่เลือดแล้วกลืนลงท้อง!
“สหายอันหลิน เจ้าทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร” หยินสี่ถามอย่างสงสัย
“นี่เรียกว่าการเก็บพลังจิตยา!” อันหลินคร้านจะชี้แจง หยินสี่จึงพูดเหลวไหลไปตามหยินสี่
นัยน์ตาของหยินสี่เปล่งประกายอีกหนเมื่อได้ฟัง จ้องเด็กทารกทองด้วยความคาดหวัง
จากนั้นทารกสีทองก็ดวงตาเบิกกว้าง น้ำลายฟูมปาก จากนั้นท้องก็ป่องนูนท่ามกลางสายตาของเขา…
ปุ้ง!
ทารกสีทองระเบิด!
หยินสี่ตกใจจนนั่งก้นจ้ำเบ้า อ้าปากค้าง
แสงทองกลายเป็นพลังงานพุ่งใส่อันหลิน ละลายเป็นพลังงานที่บริสุทธิ์แทรกซึมในทะเลปราณ ก่อตัวอีกครั้ง…
“สหายอันหลิน…นี่…เจ้าฆาตกรรมหรือ!” หยินสี่ไม่ค่อยเข้าใจทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า
“ไม่ใช่ ท่านบรรลุจริงๆ หรือไม่” อันหลินมองหยินสี่ด้วยสายตาคาดเดาได้ยาก เอ่ยเสียงเรียบ
หยินสี่ชะงักอีกครั้งเมื่อได้ยินประโยคนี้ เขาหวนคิดถึง
