เพื่อมเหนือศีรษะแล้ว แฝงเร้นด้วยพลังสายฟ้า ถึงขั้นว่าทำให้เหล่าอาจารย์ทุกคนตรงนี้อกสั่นขวัญแขวน
เปรี้ยง! สายฟ้าสีทองเส้นหนึ่งแหวกชั้นเมฆ ระเบิดเสียงกลางเวหาพร้อมกับอานุภาพที่ไร้สำเนียง
รองผู้อำนวยการอวี้หัวกระอักชาออกมาทันทีที่เห็นภาพนี้
อาจารย์ทั้งหลายที่ชมอยู่ไกลๆ ก็พากันสูดหายใจดังเฮือก ดวงตาเบิกกว้างยิ่งกว่าลูกวอลนัต
อะไรกัน อสนีทองหรือ
หลิวเชียนฮ่วนขยี้ตาตัวเอง พูดอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า “ข้าสงสัยว่าข้าตาบอดสี ไม่สิ ข้าอาจจะเห็นสีบกพร่อง…สายฟ้าที่พวกเจ้าเห็นเมื่อครู่เป็นสีอะไร”
“สายฟ้าสีทอง อสนีบาตของการทะลวงสู่ระดับหวนสู่ความว่างเปล่า อสนีทองอนัตตา…” นัยน์ตาของสวีเสี่ยวหลานจับจ้องชายหนุ่ม สองมือกำแน่น เล็บจิกหนังแล้วกลับไม่มีความรู้สึก
“นี่คงจะเป็นอุบัติเหตุที่เกิดจากความผิดปกติของอากาศ อสนีไม่มีทางเป็นอสนีทองอนัตตา ประเดี๋ยวคงจะเป็นสายฟ้าสีน้ำเงินทั่วไปแน่นอน” เซวียนหยวนเฉิงปลอบใจ
เปรี้ยง! เกิดเสียงดังสนั่นอีกครั้ง
สายฟ้าสีทองประหนึ่งงูน้ำโลดแล่นในกลุ่มเมฆ ทุกหนแห่งที่ผ่านสั่นไหว เมฆดำดับสลาย
จากนั้นสายฟ้าสีทองเส้นหนึ่งก็ฉายชัดในเมฆดำสิบลี้ ราวกับอิทธิฤทธิ์สวรรค์สะเทือนโลกา ไม่มลายไป มุ่งไปยั
