นน้าหลิวให้ดีที่สุด!”
หลิวอวี้หลงตบอกอย่างมั่นใจ
หลิวกู่เฉิงแม้ไม่ช่างพูด แต่ก็พยักหน้าอย่างจริงจัง
ไม่มีใครคาดคิดว่าในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้ ซูเฉินจะเติบโตจนสามารถสังหารแม้แต่ราชายุทธ์ได้
พรสวรรค์อันเจิดจ้านี้คือสิ่งใดกันเล่า?
พวกเขาเชื่อมั่นว่า แม้ซูเฉินจะเข้าสู่นิกายเทียนเต้า เขาก็ยังจะเป็นอัจฉริยะโดดเด่นที่สุด เป็นที่กล่าวขานทั่วทั้งตะวันออก!
โดยเฉพาะหลิวอวี้หลง ที่ทั้งเคารพและเกรงขามซูเฉิน พร้อมทั้งภาคภูมิใจในตัวเขาอย่างยิ่ง
นับตั้งแต่รู้ว่าซูเฉินคือญาติของตน หลิวอวี้หลงก็กลายเป็นคุณชายอันดับหนึ่งของเมืองหลวงโดยไร้ข้อโต้แย้ง มีผู้คนมากมายเข้ามาประจบเอาใจ ทำให้เขายิ่งภาคภูมิใจ
ตอนนี้เขากลัวเพียงอย่างเดียว คือซูเฉินจะตัดขาดจากตระกูลหลิว
“แม่ ลูกจากไปแล้ว!”
ซูเฉินเดินมาหาหลิวหันเยียน คุกเข่าลงแล้วโขกศีรษะสามครั้งอย่างเคารพ ก่อนจะกลั้นความอาลัยในใจ หันหลังทะยานขึ้นสู่ฟ้าโดยใช้กระบี่เหิน
ผ่านมาหลายปี ไม่รู้ว่าเมื่อใดจะได้พบกันอีก
เพียงหวังว่าท่านแม่จะปลอดภัย สุขภาพแข็งแรง และมีความสุขเสมอไป
ขณะเดียวกัน ซูเฉินก็กำลังก้าวสู่โลกที่กว้างใหญ่ยิ่งขึ้น
ทะยานฟ้าดิน ฝ่าทะลุสวรรค์ มุ่งมั่นไม่ถอย ไต่ขึ้นสู่จุด
