หยางก็ตาเหลือก น้ำลายฟูมปาก ตกลงไปในบ่อน้ำ
“ผู้อาวุโสจื่อหยาง!” อันหลินตกใจจนร้องเสียงหลงเมื่อเห็นภาพนี้
หูก้วนมือไวตาเร็ว กระโดดลงทะเลสาบพาตัวจักรพรรดิจื่อหยางขึ้นมา
ทุกคนมาถึงริมบ่อสวรรค์ วางจักรพรรดิจื่อหยางลงบนพื้น
“ผู้อาวุโสจื่อหยางเป็นอะไรไป” ซูเฉี่ยนอวิ๋นเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ที่นี่ไม่มีปราณสงคราม เขาไม่ชินน่ะสิ”
งูมรกตที่พันเกี่ยวท่อนแขนของพญางูขาวมองจักรพรรดิจื่อหยางที่แน่นิ่งประหนึ่งปลาตาย พูดออกมาเรียบๆ
ขณะนั้นเอง พวกอันหลินถึงได้กระจ่างใจ จักรพรรดิจื่อหยางยังไม่ได้บำเพ็ญเพียรนี่นา!
“เอ๊ะ แล้วทำไมท่านถึงไม่เป็นอะไรล่ะ” เหยาหมิงซีถามขึ้นมาอีกครั้ง
“เหอะ ข้าเริ่มบำเพ็ญเพียรทั้งสองศาสตร์มาตั้งนานแล้ว” งูมรกตกลายร่างเป็นหญิงชุดเขียวที่มีโฉมงามสะคราญ เผยให้เห็นท่อนขาขาวผุดผ่อง นั่งขัดสมาธิบนพื้น
เมื่ออันหลินได้ฟังคำของปี้ฉงก็หน้าแดงก่ำ ตื่นเต้นเล็กน้อย
“อย่ารบกวนข้า ข้าขอสร้างขุมพลังก่อน ที่นี่ไม่มีการรบกวนจากปราญสงคราม ข้าสามารถเลื่อนระดับได้แล้ว” จักรพรรดินีปี้ฉงหลับตาลงแล้วประสานอิน
ทันใดนั้น กระแสวนพลังปราณขนาดมหึมาก็ลอยลงมาจากฟ้า หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของนาง
ทุกคนตะลึงงัน บอกว่
