็นของสิ่งนี้ก็น้ำตาแตกทันใด พับผ่าสิ มีของดีขนาดนี้ทำไมไม่เอาออกมาตั้งแต่แรก! ไม่รู้หรือว่าข้านอนบนก้อนอิฐของอันหลินทั้งแข็งและไม่สบายตัว!
ด้วยเหตุนี้สามคนที่อัมพาตอย่างอันหลิน หลิวเชียนฮ่วนและถังซีเหมินจึงพากันนอนลงบนพรมที่อ่อนนุ่ม ใบหน้าชื่นมื่น แม้แต่ซูเฉี่ยนอวิ๋นกับเซวียนหยวนเฉิงที่บาดเจ็บสาหัสก็ตัดสินใจนอนลงบนพรมเช่นกัน ช่วยไม่ได้ เจ็บหนักเหลือเกิน ไม่อยากขยับตัวแล้วจริงๆ
สวีเสี่ยวหลาน หูก้วนและเหยาหมิงซีแค่บาดเจ็บเล็กน้อย จึงไม่มีความคิดนี้
อันหลินเห็นภาพนี้ก็อดทอดถอนใจไม่ได้ การทดสอบครั้งนี้เจ็บหนักกันมากจริงๆ นอกจากปลาเค็มสองตัวแล้ว บาดเจ็บสาหัสห้าคน บาดเจ็บเล็กน้อยสามคน ถ้าไม่สู้สุดชีวิต อาจจะตายยกกลุ่มก็ได้…
พรมบรรทุกทั้งห้าคน ค่อยๆ เหาะไปยังประตูมิติบานนั้นอย่างเชื่องช้า
อันหลินคิดในใจว่าถ้าครั้งนี้ไม่ได้สมบัติชั้นยอดละก็ คงจะไม่คู่ควรกับการทุ่มเทต่อสู้ด้วยชีวิตของทุกคน
แล่นผ่านเส้นทางขาวโพลน สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาทุกคนเป็นแท่นบูชาทรงกลมสีขาว
รูปสลักของบุรุษสูงสามจั้งตั้งอยู่ใจกลางแท่นบูชา
ชายคนนี้มีใบหน้าเคร่งขรึม มือถือกระบี่เล่มใหญ่ ทอดมองไปไกลด้วยความสง่างาม แววตามั่นคงเด็ดเดี่ยว
หล
