ๆ ก็มีเสียงผู้หญิงที่ไพเราะดังขึ้นกลางอากาศ
“เจ้าตายไปแล้ว รบกวนเจ้าช่วยขับเรือเหาะล้อสวรรค์กลับมา”
ชายหัวโล้นตบหน้าผากฉาดหนึ่ง ได้สติโดยพลัน เขามองพวกอันหลินด้วยสีหน้าที่บอกไม่ถูก จากนั้นก็วิ่งกะแผลกไปที่วัตถุบินสีเงิน เปิดประตูแล้วกระโดดเข้าไป
พวกอันหลิน “…”
จากนั้นวัตถุบินสีเงินก็พุ่งขึ้นฟ้าท่ามกลางสายตาของทุกคน หายลับไปในรอยแยกของผืนฟ้า
“เฮ้อ พลิกผันครั้งแล้วครั้งเล่าจริงๆ…” เซวียนหยวนเฉิงสองขาอ่อนแรงทรุดลงกับพื้น
เขาคิดว่าตัวเองถูกความกลับตาลปัตรของเหตุการณ์ทั้งหลายสะเทือนจนสภาพจิตใจย่ำแย่แล้ว
อันหลินถึงกับนอนแผ่หลาบนพื้นเหมือนปลาตายตัวหนึ่ง ไม่อยากขยับเลยสักนิด
จากนั้นเขาก็สัมผัสได้ว่ามีคนสะกิดที่เอวของตัวเอง
เมื่อเหลียวมองก็เห็นหลิวเชียนฮ่วนกำลังชี้จุดหนึ่งด้วยท่าทางกรุ้มกริ่ม แถมยังขยิบตาใส่เขาไม่หยุด
อันหลินมองไปทางจุดนั้น มันเป็นตำแหน่งที่จักรพรรดิเทียนเตาสู้รบ
“มีอะไรหรือ” เขาไม่ค่อยเข้าใจวัตถุประสงค์ของหลิวเชียนฮ่วน
“โธ่ เจ้าใช่ผู้ชายไหมเนี่ย จับจุดสำคัญไม่เป็นหรืออย่างไร!” หลิวเชียนฮ่วนถลึงตาใส่อันหลิน
ผู้ชาย จุดสำคัญงั้นเหรอ
อันหลินกะพริบตาปริบๆ มองไปทางจักรพรรดินีปี้ฉงผู้
