ม่อายทั้งที่กำลังหลบหนี ทนได้หรือ ทนไม่ได้!
“อัสนีปราณพิฆาต!”
เขาตะโกนลั่น ตวัดกระบี่ในมือปล่อยลำแสงกระแสไฟสีขาวออกมาสองเส้น ประสานเป็นรูปกากบาท พุ่งไปหามังกรนิลที่อยู่ข้างหน้าอย่างทรงพลัง พร้อมกับเสียงฟ้าคำรามกึกก้องไปตลอดทาง!
คิดไม่ถึงว่ามังกรนิลจะคุ้นชินกับการโจมตีกะทันหันของถังซีเหมินแล้ว เบี่ยงตัวฉับไว เคลื่อนตัวลงด้านล่างทันที หลบการโจมตีของถังซีเหมินได้อย่างงามสง่า
“ฮ่าๆ ๆ คิดจะฆ่าข้าหรือ เจ้ายังอ่อนหัดไปหน่อย!” มังกรนิลเห็นลำแสงที่เจือกระแสไฟรูปกากบาทพุ่งผ่านข้างกายของมันไป จึงหัวเราะอย่างลำพองใจ
ถังซีเหมินใบหน้าบูดบึ้งขึ้นเรื่อยๆ ไล่ล่ามานานปานนี้ พละกำลังของมังกรนิลแทบจะไม่ลดลงเลย ข้อนี้สามารถมองได้จากความสามารถอันปราดเปรียวในการหลบกระบี่ของตน
หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่แน่คนที่ล้มลงก่อนอาจเป็นตัวเขาเองก็ได้
ขณะที่เขาเริ่มลังเลอยู่นั้น ก็มีเสียง ‘ปู๊ด’ ดังสนั่นหวั่นไหว
อากาศธาตุสีเขียวดำประหนึ่งพายุหมุนก็โชยมาปะทะหน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว ซ้ำยังมีกลิ่นที่เหม็นอย่างยิ่งยวดปะปนอยู่ด้วย
“ฮ่าๆ ๆ…ตามหลังข้ามีแต่จะได้กินขี้ รสชาติเป็นอย่างไรบ้าง ยังอยากได้อีกไหม”
เสียงหัวเราะที่ชั่วร้ายอย่างที่สุ
