จนผิดมนุษย์ต่างหากเล่า!
ภายในห้องหิน หลิวเชียนฮ่วนได้เจอเหล่าสมาชิกที่รอนางแล้ว
“นี่ศิษย์พี่หลิว ทำไมช้าขนาดนี้ คงไม่ได้ติดใจข้างในหรอกนะ” อันหลินทักทาย
หลิวเชียนฮ่วนยกมือขึ้นแปะมืออันหลินอย่างเริงร่า “ไม่ได้ติดใจข้างใน แต่โหมดยากระดับนรกอารัมภบทยาวเหลือเกิน กว่าบอสจะปรากฏตัวใช้เวลานานมาก จากนั้นบอสแปลงร่างระหว่างรบก็รออีกตั้งนาน…”
“โอ้โฮ! พี่หลิวยากระดับนรกเลยเหรอ! สัตว์ประหลาดข้างในแข็งแกร่งไหม” เถียนหลิงหลิงได้ยินว่าเป็นระดับนรกก็มองหลิวเชียนฮ่วนด้วยความนับถือ
“อืม…อ่อนแอนัก แค่สองกระบี่ก็ตายเรียบ ยังไม่ได้ใช้ท่าไม้ตายเลย”
หลิวเชียนฮ่วนหยุดคิดครู่หนึ่งแล้วพูดอย่างจริงจัง
ไม่พูดยังดี พอพูดเถียนหลิงหลิงก็แทบจะกลายเป็นแฟนคลับแล้ว
แม้แต่อันหลินก็พยักหน้ารัวๆ รู้สึกว่ามาดของศิษย์พี่หลิวนับว่าจะยิ่งเหมือนตัวเองขึ้นไปทุกที น่าปลาบปลื้มเหลือเกิน
“เอ๊ะ ถังซีเหมินยังไม่ออกมาหรือ” หลิวเชียนฮ่วนนึกว่าตนเป็นคนที่ออกมาช้าที่สุด แต่พอนึกขึ้นได้กลับพบว่ายังขาดอีกคน
ถังซีเหมินในตอนนี้ยังไล่กวดมังกรสีดำตัวหนึ่งไม่ลดละ แต่ไล่อย่างไรก็ตามไม่ทัน…
