อันหลินรอการมาเยือนของลูกทีมอยู่ในห้องหิน
สวีเสี่ยวหลาน เซวียนหยวนเฉิง เหมาหมิงซี หูก้วน และซูเฉี่ยนอวิ๋นที่มาสาย ลูกทีมแต่ละคนก้าวออกจากเส้นทาง ปรากฏตัวในห้องหิน
นอกจากหูก้วนที่ดูสะบักสะบอมแล้ว คนอื่นดูแล้วเป็นปกติดีมาก
แม้หูก้วนจะมีบาดแผลภายนอก แต่สภาพจิตใจกลับยอดเยี่ยมทีเดียว
จากสถานการณ์ตอนนี้ ทีมของพวกเขาปกติสุขดีทุกอย่าง
“อืม ตอนนี้พวกเรายังขาดอีกสองคนคือ ถังซีเหมินกับหลิวเชียนฮ่วน…” อันหลินลูบคาง ในใจก็ยังกังวลอยู่ดี
สองคนนี้ คนหนึ่งดูไว้ใจได้มาก อีกคนดูไว้ใจไม่ได้เลย แต่แท้จริงแล้วไว้ใจได้ทั้งคู่ หากว่าเกิดเรื่องพิลึกอะไรขึ้นจริง ก็ไม่ใช่เรื่องน่าตกใจเท่าใดนัก
“พี่หลิวระดับกึ่งแปลงจิตไม่ใช่เหรอ เธอน่าจะรับมือกับโหมดยากได้สบายๆ ไม่ใช่เหรอ ทำไมนานป่านนี้แล้วยังไม่ออกมาอีกล่ะ” เถียนหลิงหลิงพูดอย่างฉงนใจ
อันหลินหวนคิดถึงเมื่อก่อน จึงพูดอย่างไม่ค่อยแน่ใจว่า “คงไม่ได้ไปเล่นเกมกับสิ่งมีชีวิตข้างในหรอกนะ”
ทุกคนได้ฟังต่างก็หายใจเข้าดังเฮือก พวกเขานึกถึงเหตุการณ์ตอนศึกชิงจอกศักดิ์สิทธิ์ จะว่าไปมันก็เป็นไปได้จริงๆ นะ!
บนภูเขาสีนิลที่เต็มไปด้วยกระดูกเกลื่อนกลาด
ถังซีเหมินกวัดแกว่งกระบี่ในมือ กำลังต่อสู้กับมังกรสีดำตัวเขื่องอยู่
มันเป็นมังกรโกโมโกที่มีปีกขนาดใหญ่บนแผ่นหลัง เจ้าเล่ห์ผิดธรรมดา หลังรู้ว่าสู้ถังซีเหมินไม่ได้ ก็เริ่มทำสงครามแบบกองโจร หนีไปสู้ไป
ใช่แล้ว มังกรดำตัวนี้วิ่งไม่หย
